Maandag gaat het (a)sociale theater verder. Wat moet ik met dat immense PGB Manja Croiset

 

Maandag gaat het (a)sociale theater verder.

df26ba29-4cf2-4399-86d5-5acb461dfe28

One flew over the cuckoos nest.

Via Alimieke Bol

Mijn tekst.
Ook gezien als toneelstuk, niet verwacht ontzettend goed, met de nadruk op ‘ontzettend’ in de zaal pijnlijk domme reacties. Lobotomie mag dan niet meer voorkomen, in de GGZ gebeuren ontzettende dingen. Een paar jaar terug, Erica Terpstra op bezoek in een PI, op tv roepend, dit is een fenomeen, dit is een fenomeen. Welneen, een doorsnee interieur, ze zijn nu eenmaal inferieur.
Van dat stigma kom je nooit meer af en martelen dat mag…

Tegen menig Aesculaap bestaat geen Antidotum.
Het hele Arsenaal voor een groot Tribunaal!
Koerselman ‘de geestelijk leider’ met een zeer zieke geest, zeg maar gewoon een beest. Van zinnig denken nooit gehoord, de man is zelf zwaar gestoord.
Manja Croiset

Bij Allimieke staat
“Mooie film, kom je koffie drinken? “ Ik houd me niet in en reageer met:”mooie film? Wat een pijnlijke reactie voor mij een gespeelde documentaire”
Ik kijk maar niet naar de reactie.

 

de grauwe leegte van Mooi weer Vandaag

toch kwam ik nog in het THEATER

niet toneel minded, was het ‘ de moeite’ waard

 

Het droge broodje ligt nagenoeg onaangeraakt naast me.

Ik hoor mijn vader zeggen:

” ik heb er geen zin meer an”

Terug naar Facebook, waar

DE VALSHEID IN GESCHRIFTE ME OM DE OREN VLIEGT, MEN BLIJFT HET NODIG VINDEN MIJ DE LES TE LEZEN, ze hebben er zelf geen enkele kaaskop van gegeten.
Blijkbaar ben ik een in Nederland geboren Tsabre, stekelig van buiten.

Iemand mij gebrek aan compassie verwijt, kijk IK ETALEER DAT NIET,

Advertenties

Teksten die bij elkaar horen. Manja Croiset

Teksten die bij elkaar horen.

 

Vanmorgen werd ik huilend wakker,

euthanasie, de ene arts na de ander.

Ze kregen me niet weg.

Mijn twee dierbaren waren er niet.

 

verdrietig en afgesloten door en door koud

ontstond

 

 

Combinatie van vuurbal en eenzame wolf

orkaan in een ogenschijnlijk leegte

vliegt een bal

chaos door de lucht.

 

Alles vertegenwoordigend eenzaamheid, twee dagen alleen, daarna gaat het sociale theater verder. Het blijft huilen.. Twee mensen jarig, wel een kattenbelletje geschreven het voelt in niemandsland.

De thee is koud

ik pruim een droog broodje dat naast me ligt

waarom nog

mijn handen vinden een stuk chocola

even ben ik naamloos