S. Hammelburg M. Croiset

Een beetje liefde een beetje vrede?  Hoe was het ook alweer? Je honden hadden een beter leven dan ik. Jij doet het achter mijn rug, ik strijd met open vizier.

Kinnesinne. Ook jij verklaarde me voor gek. Onnozel om te denken, dat het me niet bereiken zou. Vroeger of later. Je geweldige recensie op een boek van mij, werd haat, rancune. Ach in de familie heb ik er ook zo een… beetje meer geld. Gekochte roem.

Schrijven kun je wel, maar een beetje liefde een beetje vrede? Roem en geld..

https://www.bol.com/nl/p/manja-en-de-klinieken-of-de-grote-miskenning/9200000040952332/?suggestionType=browse&bltgh=mp-8Rm3vdR9gCOWxupNFCw.1.2.ProductTitle

Mundus vult decipi en al de volgende feiten zijn al zo lang geleden door mij verwoord, alles onder de noemer

Over de Shoa die nooit voorbij gaat,

https://www.bol.com/nl/p/over-de-shoah-die-nooit-voorbij-gaat/9200000035730817/?suggestionType=browse&bltgh=mp-8Rm3vdR9gCOWxupNFCw.1.5.ProductTitle En zoveel meer.

nl. als je daarmee opgroeit in een bewust sociaal politiek gezin dan krijg je dat allemaal mee, maar nee mijn ‘gekte’ had niets met de Shoa van doen…

Simon Hammelburg: Op verzoek van velen plaats ik mijn gedicht ‘ 4 juli 2019

Als woorden konden doden’ nogmaals:

Als woorden konden doden

De mijne doen dat vaak

Dan had je geen raketten nodig

Met een nucleaire taak

Als de doden konden spreken

in Boedapest en Praag

dan werden zij monddood gemaakt

Het antwoord op de vraag

wie er gelijk heeft ligt in ’t midden

En het midden demonstreert

In opdracht van een vijand

van een vriend, of omgekeerd

De herfst van je leven heeft altijd een seizoen

De Hongerwinter, afgezaagde bomen in ’t plantsoen

De korte, Praagse lente, die uit het oosten kwam

De lange, hete zomer met een dode op de Dam

Als westen- en de oostenwind gaan botsen, wordt beweerd

Dan wordt de lucht een gas dat zo maar explodeert

Ergens in het midden, waar eens de waarheid lag

Maar waar die is gebleven

Dat weten zij alleen die niet meer leven

En die zwijgen… als het graf.

Van vriend tot vijand als blikken konden doden, heeft hij me al jaren geleden vermoord. Waarom?

Manja Croiset

Niets te verliezen en toch bang Renate Rubinstein Jood in Arabië goj in Israël

Gij , die nu vertrekken, ik groet u

https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Manja_Croiset

“Een ding gelukkig, ze zijn er niet meer.”

Triest, je kinnesinne is oorlog en je strijdt voor vrede,  ik wel en dat zal ik blijven doen, mijn gedachten goed uitdragen.

Heeft niets met de Shoah van doen.

Wie is er gek? Ik niet. Opa zeur, zo heette je toch?

Waarom? Vanwege al het verdriet,
maar pijn heeft gewonnen


Tot aan mijn laatste snik, die niet snel genoeg kan komen.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.