Boeken Spinhof Croiset Oorlog

 

Zaterdag jl. met het oog op morgen, een reden om deze link the delen!

https://www.nporadio1.nl/nos-met-het-oog-op-morgen/onderwerpen/514859-de-vertrapte-illusies-van-molukse-jongeren

Stond al op LinkedIn. Kwestie van kopiëren en nu door mij uitgebreid.

De treinkaping, de bezetting van de school. 

https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Treinkaping_bij_De_Punt

Bij Wijster waren ze het spoor Bijster,

https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Gijzeling_lagere_school_in_Bovensmilde

Dit is later dan in het interview.

Wie ziet niet van Agt met laarsen door het weiland? 

Joop den Uyl wegschmierend… en hoe vreselijk de dood van de Nederlanders ‘hun eigen schuld’ ze hadden de instructies niet opgevolgd. Leuk voor de nabestaanden. 

Maar een deel op conto van de Nedelandse regering, de Vrije Molukken zijn beloofd. Ze vochten aan de verkeerde kant. 

Want ‘wij’  waar de bezetters. Generaal Westerling.

https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Raymond_Westerling

Er is in huize Croiset, PvdA nest in mijn Amsterdamse jeugd wat geworsteld met de politionele acties onder Drees. 

En hoe gezellig de start in Westerbork. Ook dat was Westerbork. https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Kamp_Westerbork van joden, NSB ers Molukkers.

Het spijt me voor Herman, maar lezen kan ik het boek niet vanwege mijn beperkte visus, hopelijk niet visie. 

En passant worden ze genoemd in mijn boek

 ‘Over de Shoah die nooit voorbij gaat’ 

wat er zo al met KZ’s gedaan werd. Ook de troostmeisjes komen aan de orde.

Een zoon, die bij de marechaussee gaat en deelneemt aan ‘vredesmissies’  Mijn hart knijpt samen.

Maar ook wordt in wezen mijn veel gebruikte manjaforisme 

‘ een mening is subjectief en derhalve geen feit’

genoemd. 

Een trouwe luisteraar van “met het oog op morgen”

had ik deze gemist. 

Een oud hoofdredacteur Han Mulder Leidsch Dagblad een van de eerste presentatoren. Zijn dochter geboren zo luidde de aankondiging.

‘In deze gedenkwaardige nacht’

Steeds meer en meer mijn verhaal, in het Sinai Centrum in Amersfoort thans terrein terug aan Kamp Amersfoort te… Leusden. Werkten een Moluks stel, veilig reizen was er niet bij,  Zo een soort onderduik aldaar. Fantastische voorbeeldfunctie, een van de psychiaters op ramptoerisme met zijn kinderen.

Toi toi toi, Herman!

Dit is niet het boek van Herman Spinhof, maar de visie van

Manja Croiset

Dit was andere tijden, terug naar de ‘onze’ ook niets.

Het voelt nu niet meer als de mijne. Jij bent jonger…

Een bezetting al weer zoveel jaar geleden , de bevrijding mijn verjaarscadeau. Gebruikt u nog Aminfluoride? Entebbe! 

Die statement gaan prima zonder bezetting, al was ik tegen en nog. Je voert je tegenstanders aan de Krokodillen. Van andere orde, Lumumba Kasavubu. Tsjombe, Obote. E.v.a.

Rhodesië zou Zimbabwe worden. Twee stammen en de blanken. O.l.v Nkomo en Muguba.

https://www.bol.com/nl/p/over-de-shoah-die-nooit-voorbij-gaat/9200000035730817/?suggestionType=browse&bltgh=i9yAaJaaTxtNAdWxLfNGOg.1.9.ProductTitle

Ik niet meer schrijven kon, ik hamer wat af liggend op mijn iPad, nee geen boeken meer wel columns woordcartoons en misschien af en toe een ‘gedicht’ Ik dicht mij toe geen poëet te zijn, alles ziek zijn schrijven op mijn idiosyncratische wijze, met mijn eigen psychologica. Mijn lezers en vrienden weten dat.

https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Manja_Croiset

Godsdienst respect verbijstering. Manja Croiset

Die mensen, die daar stonden te bidden op het strand bij de mh17.

Hielden een schietgebed. Godsdienst gaat mijn verstand te boven.

Eerst staat god die ellende toe daarna moet hij jullie bijstaan? Vals? Verbijsterend.

Velen hoor ik denken, je bent zelf zo kwetsbaar.

Ja, maar geschiedschrijving is niet mild en cartoons, dus ook deze is hard, maar mijn mening.

Bewust kwetsend? Ik weet dat het gebeurt, maar ik ben verbijsterd.

En ik zeg ook exact, dat ik het meen.

Geen dichters op het spoor muziekale omlijsting de Filistijnen.
Nee, dat bedoelen ze niet. Nou dan niet, ik lees het en het was dichten en geen geschiedschrijving noch cabaret.

Als ik in een instelling of gebedshuis, dan pas ik me vanzelfsprekend aan.

In de Notre Dame een hoed. Ik, moet zeggen in het Sinaï Centrum Yom Kipur, de vastenden vals tegen zij die dat niet deden.

Maar dit nam ik niet.

Ander facet, kerstmis in het Sinaï Centrum christelijke liedjes en een boom. Het was ook zo voorbij, het mocht niet. Ik heb wel de ‘jingle Bell’ geluid, als u begrijpt wat ik bedoel? Ik brand nog steeds in de hel Zr.Tolsma!

Al eerder genoemd  alle oorlogsslachtoffers PTSS

Toch in het nu een significant verschil, ze voelden zich jood. De genocide niet minder ernstig, maar het niet begrijpen, geen joodse feestdagen en geen wensen, gemeenschappelijk getraumatiseerd door de horror.

Manja Croiset

https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Manja_Croiset