Cry Wolf. Manja Croiset

All my books a finishing touch. Updated new versions.

This for my autobiography

In the meantime a lot of younger people died, so it’s not my age.

If you are thinking cry wolf, a pity.

It isn’t.
I ow a friend  one, a typical catch 22

I want to be a whistleblower, how funny language can be.
Hunchback Quasimodo fiction,

.

918C284D-9D4C-41E7-9CBE-4526BFDB38F9Manja Croiset the whistleblower, no phantasy, not a fairy tale, unbelieveble reality, The International Court for Human Rights If I am able to manage reasonable doubt. But this is scandolous.

Not the court jester Danny Kaye

https://www.ako.nl/a-wink-in-the-darkness-9789402154382.html

https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Manja_Croiset#

 


 



 


 

Kan er nog normaal met mensen worden om gegaan. Manja Croiset

DISCRIMINATIE
Prima, maar moet dat met me vlaggetje me hoedje en me toeter. Corry Vonk.
Manja Croiset

https://m.nieuwsblad.be/cnt/dmf20191011_04657767

Klokkenluider Manja Croiset

Mijn vorige uitgeefster-ik denk niet dat ze het zo bedoelde-vond ze lollig. Ik houd niet van lol, dat is ongein. Maar taalgebruik, is milieu en streekgebonden. Wat voor de een humor 😀is, is dat voor een ander niet. PGB😊

Sabine de Boer een gewaardeerde collega doet dat via glimlach versjes, de mijne grimlach. Deels spelen met letters, tevens om heftige boeken leesbaar te houden. Ik ga er wel ver in.

Niet eens onderwerp afhankelijk. Maar oprecht en zonder oogkleppen. Soms te fel, tevens een bewijs van die oprechtheid. Dat scherp van tong komt wel ergens vandaan en maakt me tot verslaggever van meer dan eigen leed.  Huisarts:”ze hebben ervan geleerd.“ Die mevrouw herinnert u zich 2015 niet? Dat is de vraag niet. Ik wel, maar waarom weet het CIZ niet? Geweigerd en WMO het staat er nog steeds! Ze beweerde dat ik geen WMO heb. Geleerd? Terwijl ze vertelt een aanvraag voor een man, niet gehonoreerd overleden. CIZ ingelicht? Neeee. Het gaat niet om mij, het gaat niet omdat meisje in Apeldoorn vele incidenten maken het structureel.

Vrouw van het CIZ verkeerde indicatie, verkeerde wet.
Gehalveerd.
Mijn kop klapt.
Ze schrok zich kapot kan ik u wel zo achterlaten?
Ze gaat overal achteraan, ik type nog.
Dat is alles geen gesproken woord.
Geen pil geen eten. Ik hoef niet EEN hulpverlener meer.
Gaat iets mis in mijn hoofd, niet psychisch. Het leek een paar uur dat een herseninfarct dreigde uiteindelijk zakte dat. Huisarts afwezig wel chat. Collega? Voor geen goud.
Het is weer gebeurd.
En laat me .
En nee, waarschuw niemand.

Manja Croiset

Als mijn leven eindigt als klokkenluider dan heeft het ergens toegeleid in wat voor overdrachtsvorm ook. Manja Croiset
Verslaggeefster boeken zit er niet meer in, beter gezegd komen niet meer uit.

Op LinkedIn leuk toegevoegd bij de NVJ

Marijke Burger, Ik denk dat je zeker bewustwording hebt gebracht en nog steeds brengt. En nog 15 steunbetuigingen.

Rechten van de gedrukte nrs Parool hun eigendom, de rechten van het interview van het Kz. Natuurlijk noem ik het ook de omissie van Madelon de Keizer. Ik ben geen horige en ook geen lijfeigene van de ‘zorg‘

Activiste ? Velen vinden mij een de biel. Toelichting biels was oorspronkelijk pluralis.

Discriminatie/ onbegrip/ principe. Manja Croiset

Een poos terug had ik een gesprek, naar aanleiding van wat bedoeld was als een grapje.

Een mésalliance Sefardisch en Ashkenzisch met elkaar getrouwd.

Het bleek een actueel item in Israel.

De humor erover in mijn boek

Over de Shoa die nooit voorbij gaat

is grensoverschrijdend, ik waarschuw de lezer aan het begin van het boek, die zo nodig over te slaan. Een switch naar een ander onderdeel.

Moord is moord en Martelen Martelen daarin geen onderscheid. Getraumatiseerd voor het leven, dat geeft een soort lotsverbondenheid. Maar toch verschillende belevingswerelden.

Nl. dat er een groot verschil is tussen joden, die voor de Shoa al als joden leefden en hen, die volkomen geassimileerd waren, geen joodse feestdagen, geen besnijdenis.

Over levensbeschouwingen, mijn vaders verzetswerk vrijheid van drukpers, het Parool. Okay, maar waarom in hemelsnaam de Wachttoren. Jehova getuigen, fundamentalisten. Verafschuwd en daarvoor stel je je leven en van je vrouw en ongeboren kind op het spel.

Totdat de jodenhaat oplaaide, in een synagoge had ik net zo weinig te zoeken als ik een kerk. Ja, als cultuurgeschiedenis en musea.
Jodenhaat en hoe, beter geen keppeltjes op. Het is dat ik hier lig, ik zou naar een synagoge gaand al provocerend. Misschien zijn er nu mensen geschokt door deze vergelijking. Maar nu begrijp ik mijn vader. Alles, maar dan ook alles voor de vrijheid van meningsuiting. Maar het nergens bij ingelijfd willen worden ,blijft .

Van de week een stuk met Journalist M Pam van een jaar geleden opgehaald.

Ik sluit hier bij in een ingezonden brief van wijlen mijn vader, vanzelfsprekend in datzelfde boek mee genomen.

Een Pamflet. Nooit! Waarom zionisme? Hoe groter de jodenhaat, des te begrijpelijker de Staat Israel, maar daar hoef je geen Zionist voor te zijn. Hoe moeilijk is zuiver denken en ontleden? Hoeveel joden zouden er in Israel wonen zonder Zionist te zijn? Ik kan ook niet na ruim 2000 jaar thuis komen.
Zo oud ben ik niet.

https://www.volkskrant.nl/…/zionisme-als-reactie-op-antise…/
Mijn vader ik kan hem me niet meer voor de geest halen, heel af en toe. Ik kan me wel zijn woorden herinneren ook zijn uiterlijk, het gedicht mijn vader die frons op zijn voorhoofd hier dus bij.

mijn vader

altijd die frons

op zijn voorhoofd

de groeven steeds dieper

nog maar sporadisch dat

speelse trekje om zijn mondhoek

de herinnering vaag aan

wat eens een jongeman was

zal het steeds verder verdwijnen

heb ik uiteindelijk een fotoalbum nodig

om hem nog door decennia heen op mijn

netvlies te krijgen

of zal hij onverwacht als ik niet meer op

zoek ben

op mijn geestesoog verschijnen

in al zijn facetten

op zijn crematie, maar al eerder op You Tube Mèt zijn toestemming ik was verbijsterd. Hij zei: ” Ik zou niet weten waarom niet, gewoon een vader”

Het is er allemaal, maar de dood is zo hartstikke onherroepelijk DOOD.

Ingezonden brief Odo (2)

Manja Croiset

 

Schoonheid/ grenzen. E.v.a. Manja Croiset

Ook ik een ongeleid projectiel schreef ik aan iemand en teveel voor u als lezer, maar ook grensoverschrijdend voor mezelf en een lange avond wacht, de overlast van het dorpsfeest. Daar heb je er meteen een beet.

Je kunt mijn schrijven een vorm van automutilatie noemen, waarmee ik de minuscule kans van een enkel goed moment op voorhand torpedeer. Dat fanatiek zijn, opgeslurpt worden zal menigeen herkennen. Maar als ik scheel van uitputting of krankzinnig van pijn in een hoek lig, soms uitschreeuwend (daarna omdat het mijn kracht te bovengaat, wil ik wel eens boem pats in slaap vallen), dat is niet normaal en soms is werken juist een painkiller. Zonder die eigenschap lag ik anoniem in een instelling, waarmee ik beland bij het door mij zo gehate voetbal.         “ ieder voordeel hep zijn nadeel”  nr. 14, een nummer.

Ik heb overigens geen hekel aan voetbal, als mensen het leuk vinden om van de ene kant van een veld naar het andere te rennen met een bal, moeten ze dat vooral doen.  Maar niet het  “uit hun dak gaan” dat grenst aan / is m.i. massapsychose. In de Arena kunnen ze het dak dicht doen, zoiets als de stormvloedkering.

HIER BEGON DEZE COLUMN

Er is zoveel veranderd in de wereld, Einstein’s relativiteitstheorie, verleden tijd, het zwarte gat is dat niet meer. Maar…, de aarde heeft zijn aantrekkingskracht nog niet verloren dan vlogen we als ongeleide projectielen door het universum/ omniversum. 

Nu is het zoogdier de mens m.i., dat toch wel. 

Ik heb nooit van het leven gehouden, desalniettemin boeit zo ontzettend veel me.

Uit deze column blijkt meer dan de schone kunst. 

Wetenschap, die dat zelden is dan zouden er geen mutaties zijn.

Waar nu Q.E.D. onderstaat, blijkt vaker ergo conclusio.

Wat ik logica vind, vindt u niet, dan is ergo conclusio dus niet van toepassing.

Trouwens lang niet alles vind ik mooi. Pop, hoempapa, meedeiners als André Rieux André Hazes, gruwelijk. En o, heden dat is het niveau van Alexander en Maxima,  (het door mij zo verguisde koningshuis, niet alleen omdat het echt niet van deze tijd is- ze heten zo ‘gewoon’ maar hebben echt geen idee wat dat is. Zij voelen zich meer dan een ander en dat wordt gevoed door anderen. De groep, die daarover denkt, zoals ik, is groeiend. Natuurlijk hebben ze als ieder mens verdriet pijn etc., maar koningin microcrediet, m.i., alleen een opportuniste, echter dat kan ik niet weten, daar geldt mijn ‘ een mening is subjectief en derhalve geen feit’, maar het fascisme) ontdaan van alle franje en ook zij sportverdwazing. Mijn kritiek op hun kroost, krijg ik dik ingepeperd, maar deze ‘kinderen’ hebben netzo min enig zicht op wat normaal is, een wereld die ze hooguit kennen als een verhaaltje, een verloren zaak. Ook afvalligen zoals Irene en Christina geen flauw benul.

Muziek een wereldtaal? Gamelan en Arabische muZIEK….

MUZAK, met daarbij een kanttekening, je kunt in veel waar in je niet van houdt, vakmanschap herkennen en zelfs ontroerd raken door sfeer inzet o.i.d., waarvan je denkt dat het je niets zal doen zoals kort geleden, die bijzondere uitvoering van het Vilja-lied en Jan Smit, kraakte ik onbarmhartig af. Simpel, hij is niet naturel.

Deels pejoratief in strijd met suum cuique en mijn credo:

“er is maar een soort mensen minder waard, zij die zich hoger achten.”

Veel is eerder gedebiteerd. 

Ieder het zijne, blijft overeind, met een restrictie als daarin geen ruimte meer voor de eigenheid van de ander.

Dat ik geen doorsnee mens ben, is zo langzamerhand bekend. Helaas- wie wel? Zal  menig andere lezer denken.

Na decennia ellende schreef ik hierin aan mijn nicht, wie weet, ben ik wel een schitterend ongeluk. https://www.ako.nl/van-de-schoonheid-en-de-troost-naar-de-gelijknamige-vpro-serie-9789402193039.html

Beide tv series van Wim Kayzer. Maar de hel waarin ik nu beland ben, kan ik met geen mogelijkheid mooi noemen.

Of u moet het vagevuur dat verre van vaag is, fascinerend vinden. Zee, vuur kun je ‘eindeloos’ naar kijken.

Mijn visus en mijn uitputting maken corrigeren onmogelijk.

Toch durf ik aan bedgebonden en dit bij benadering mijn gezichtsvermogen, te beweren dat mijn blik op de wereld breed is. linker oog

EAE087F6-4CD4-4A2C-99EB-E74F03BE04B4

De Schoonheid om bij een facet te blijven, kunst was in een breed spectrum genoemd, de natuur nog niet.

0971BAE3-74C8-4FF0-96E3-12683311CB67Ik constateer dat schilderen ontbreekt. Maar vrij lang geleden schreef ik:

zijn palet kent

meer schakeringen

dan mijn woordenschat

rijk is

Manja Croiset

“met het oog op morgen” hoog tijd om mijn rust te nemen, maar de geluidsterreur beangstigt, normaal voor terreur. Ik span aan en wil vluchten en kan dat niet.

Veel eerder sublimeerde ik ,die terreur in “Bang en Olufsen”  maar als ik aanspan , meer pijn krijg en hartritme stoornissen en de feestgangers eenmaal gestopt eerder slapen dan ik, valt er niets meer te sublimeren. Inmiddels tranen en neem ik me in een vertwijfelde poging in mijn armen. Stil maar liefje, het gaat over. Dat is niet echt waar en morgenavond nog een keer. De dag zonder meer verpest en dit een momentopname.

Er wordt gemarteld in Nederland en jawel… door artsen. Manja Croiset

Hoe krijgen mensen toch hun strot uit we hebben de hond laten ‘ inslapen’ het lijden van dieren is inhumaan. Lijden van mensen ‘dood’ gewoon.

Het kenmerk van slapen, is wakker worden.

Kom mij even laten ‘inslapen’.

In Zeist eerst de inslaper nembutal met de doorslaper veronal.

Verdomd, ik ben 57 jaar later nog wakker. “Ach mevrouw ‘ u doet het gewoon zelf’”

Smaad het lijkt me prima, kan krijgt het eindelijk ruchtbaarheid.

De meineed van iemand die de eed van Hippocrates afgelegd heeft, zijn naam van Es. Helaas niet het programma van Koot en Bie.

De satiricus ben ik zelf. Nee, ik schroom niet om namen te noemen, ik zie al dat tuig graag hangen en dan nog hebben ze een goed leven achter de rug.

mensen slapen ook graag uit

Manja Croiset

 

S. Hammelburg M. Croiset

Een beetje liefde een beetje vrede?  Hoe was het ook alweer? Je honden hadden een beter leven dan ik. Jij doet het achter mijn rug, ik strijd met open vizier.

Kinnesinne. Ook jij verklaarde me voor gek. Onnozel om te denken, dat het me niet bereiken zou. Vroeger of later. Je geweldige recensie op een boek van mij, werd haat, rancune. Ach in de familie heb ik er ook zo een… beetje meer geld. Gekochte roem.

Schrijven kun je wel, maar een beetje liefde een beetje vrede? Roem en geld..

https://www.bol.com/nl/p/manja-en-de-klinieken-of-de-grote-miskenning/9200000040952332/?suggestionType=browse&bltgh=mp-8Rm3vdR9gCOWxupNFCw.1.2.ProductTitle

Mundus vult decipi en al de volgende feiten zijn al zo lang geleden door mij verwoord, alles onder de noemer

Over de Shoa die nooit voorbij gaat,

https://www.bol.com/nl/p/over-de-shoah-die-nooit-voorbij-gaat/9200000035730817/?suggestionType=browse&bltgh=mp-8Rm3vdR9gCOWxupNFCw.1.5.ProductTitle En zoveel meer.

nl. als je daarmee opgroeit in een bewust sociaal politiek gezin dan krijg je dat allemaal mee, maar nee mijn ‘gekte’ had niets met de Shoa van doen…

Simon Hammelburg: Op verzoek van velen plaats ik mijn gedicht ‘ 4 juli 2019

Als woorden konden doden’ nogmaals:

Als woorden konden doden

De mijne doen dat vaak

Dan had je geen raketten nodig

Met een nucleaire taak

Als de doden konden spreken

in Boedapest en Praag

dan werden zij monddood gemaakt

Het antwoord op de vraag

wie er gelijk heeft ligt in ’t midden

En het midden demonstreert

In opdracht van een vijand

van een vriend, of omgekeerd

De herfst van je leven heeft altijd een seizoen

De Hongerwinter, afgezaagde bomen in ’t plantsoen

De korte, Praagse lente, die uit het oosten kwam

De lange, hete zomer met een dode op de Dam

Als westen- en de oostenwind gaan botsen, wordt beweerd

Dan wordt de lucht een gas dat zo maar explodeert

Ergens in het midden, waar eens de waarheid lag

Maar waar die is gebleven

Dat weten zij alleen die niet meer leven

En die zwijgen… als het graf.

Van vriend tot vijand als blikken konden doden, heeft hij me al jaren geleden vermoord. Waarom?

Manja Croiset

Niets te verliezen en toch bang Renate Rubinstein Jood in Arabië goj in Israël

Gij , die nu vertrekken, ik groet u

https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Manja_Croiset

“Een ding gelukkig, ze zijn er niet meer.”

Triest, je kinnesinne is oorlog en je strijdt voor vrede,  ik wel en dat zal ik blijven doen, mijn gedachten goed uitdragen.

Heeft niets met de Shoah van doen.

Wie is er gek? Ik niet. Opa zeur, zo heette je toch?

Waarom? Vanwege al het verdriet,
maar pijn heeft gewonnen


Tot aan mijn laatste snik, die niet snel genoeg kan komen.