Ga dan ergens anders heen mijn sympathie naar de inheemse bevolking. Manja Croiset

https://m.nieuwsblad.be/cnt/dmf20191013_04660664

Natuurlijk niet leuk als toerist.

Maar ga dan ergens anders heen, mijn sympathie ligt bij de inheemse bevolking.
Geen goedkoop reisje, ori√ęnteer waar je heen gaat.
Ga je schamen ook de journalist.

Een paar jaar geleden een onderzoek, reisje naar de zon.
Mensen hadden geen idee, waar ze waren, Onnozelheid troef.

Marokko, Egypte of een Arabisch emiraat.

Manja Croiset

 

Advertenties

Klokkenluider Manja Croiset

Mijn vorige uitgeefster-ik denk niet dat ze het zo bedoelde-vond ze lollig. Ik houd niet van lol, dat is ongein. Maar taalgebruik, is milieu en streekgebonden. Wat voor de een humor ūüėÄis, is dat voor een ander niet. PGBūüėä

Sabine de Boer een gewaardeerde collega doet dat via glimlach versjes, de mijne grimlach. Deels spelen met letters, tevens om heftige boeken leesbaar te houden. Ik ga er wel ver in.

Niet eens onderwerp afhankelijk. Maar oprecht en zonder oogkleppen. Soms te fel, tevens een bewijs van die oprechtheid. Dat scherp van tong komt wel ergens vandaan en maakt me tot verslaggever van meer dan eigen leed. ¬†Huisarts:‚ÄĚze hebben ervan geleerd.‚Äú Die mevrouw herinnert u zich 2015 niet? Dat is de vraag niet. Ik wel, maar waarom weet het CIZ niet? Geweigerd en WMO het staat er nog steeds! Ze beweerde dat ik geen WMO heb. Geleerd? Terwijl ze vertelt een aanvraag voor een man, niet gehonoreerd overleden. CIZ ingelicht? Neeee. Het gaat niet om mij, het gaat niet omdat meisje in Apeldoorn vele incidenten maken het structureel.

Vrouw van het CIZ verkeerde indicatie, verkeerde wet.
Gehalveerd.
Mijn kop klapt.
Ze schrok zich kapot kan ik u wel zo achterlaten?
Ze gaat overal achteraan, ik type nog.
Dat is alles geen gesproken woord.
Geen pil geen eten. Ik hoef niet EEN hulpverlener meer.
Gaat iets mis in mijn hoofd, niet psychisch. Het leek een paar uur dat een herseninfarct dreigde uiteindelijk zakte dat. Huisarts afwezig wel chat. Collega? Voor geen goud.
Het is weer gebeurd.
En laat me .
En nee, waarschuw niemand.

Manja Croiset

Als mijn leven eindigt als klokkenluider dan heeft het ergens toegeleid in wat voor overdrachtsvorm ook. Manja Croiset
Verslaggeefster boeken zit er niet meer in, beter gezegd komen niet meer uit.

Op LinkedIn leuk toegevoegd bij de NVJ

Marijke Burger, Ik denk dat je zeker bewustwording hebt gebracht en nog steeds brengt. En nog 15 steunbetuigingen.

Rechten van de gedrukte nrs Parool hun eigendom, de rechten van het interview van het Kz. Natuurlijk noem ik het ook de omissie van Madelon de Keizer. Ik ben geen horige en ook geen lijfeigene van de ‚Äėzorg‚Äė

Activiste ? Velen vinden mij een de biel. Toelichting biels was oorspronkelijk pluralis.

Door problemen met YT de ene na de andere overval. Manja Croiset

WHY ON EARTH is the path through the Memorial Centre named after a member of the Red Cross and not after a victim.

Eveneens onverwacht en mijn keel knijpt dicht.
Die naam moet daar weg. Geen Roode Kruis.
Een slachtoffer. Eveneens in dat boek.
Hoe vaak was ik er met mijn vader.
Hoe vaak dodenherdenking bij de Stenen Man,
toen Amsterdam ver werd.
Hoe geschokt hij was van opeens een hopman en patjakkers.
Hoe ver ik ben gekomen een stevig gesprek met de toenmalig directeur H Ruijs, begreep er niets van, bleek een voormalig militair. Daarna een vrouw Willemien Meershoek en jawel iets hoogs bij het Rode Kruis, het zo foute Rode Kruis.
Deze speech haak ik daarop in. Mijn vader heeft daar nooit iets overgezegd. Een groot interview KZ Amersfoort en hij heeft over veel verteld, maar dit heeft hij niet genoemd.
Tranen vloeien rijkelijk .

Ik stop nu! Die naam Loes Overeem moet daar weg!
Ach gossie, ze heeft een nacht daarop de vloer geslapen.
Het kamp door de Duitsers aan haar over gedragen…

Toch terecht in Yad VaShem?

Manja Croiset

Ook deze bij toeval. Helaas niet alleen de spreekster, ook de uniformen en het k.h.
Staat hierin vanzelfsprekend met toestemming. Een alleraardigste brief. Goed dat u dit doet, mevrouw Croiset.
Ik was inmiddels mevrouw en niet bij MC Donalds. Ben ik daar ooit geweest?




stuk afgesnede out front wink





Je zou de uniformen niet moeten zien, alleen Gerdi Verbeet.

Manja Croiset
https://nl.wikipedia.org/wiki/Manja_Croiset

Mijn vader had een half jaar hiervoor een herseninfarct gehad en sprak moeilijk, hij was daarvoor een uitstekend redenaar.

Hijman Croiset Manja Croiset

Er is een aparte Wikipedia pagina met alle Croisets gek genoeg Hijman niet een van hemzelf. Geen puf noch handig.

Geen kracht al twee maal mijn  tanden stuk gebeten op een Wikipedia voor iemand

Over mijn grootvader verwezen naar blz.12&13 bij bol over de Shoah die nooit voorbij gaat .Aanzet Hijman Croiset. Wie ik ben?
HistoriKA! En zoveel meer.

In de ‚Äėzandbak‚Äô waarom heeft mijn grootvader Hijman niet een zelfstandige? Ik voel me niet in staat, maar hier op blz 12 en 13 materiaal te over…

DAA8424D-1126-439C-B4CD-99F004D25ABD



 

https://www.bol.com/nl/p/over-de-shoah-die-nooit-voorbij-gaat/9200000035730817/?s2a=#productTitle

https://nl.wikipedia.org/wiki/Croiset

https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Manja_Croiset

Hommage aan Wijnand Steemers, jubilaris. Een breed spectrum. Aan boeken en je leven. Manja Croiset

 

Hommage aan Wijnand Steemers, jubilaris. Een breed spectrum.
Aan boeken en andere kunstvormen.
Een rijkdom ook je leven met nu Alize aan je zijde en veel boeiende mensen hebt ontmoet.
Bewust intrigerend en geen beroemde.

Manja Croiset

https://www.schrijversinfo.nl/steemerswijnand.html

Donderdag 3 october a.s.viert dichter-schilder-uitgever-antiquaar
Wijnand Steemers
met een korte lezinghet 40-jarig jubileum van
Uitgeverij-Antiquariaat-Kunsthandel
Leida [sinds 1979], thans Leida Torckmet een bijdrage van stadsdichteres Ivanka de Ruijter en
ex-stadsdichter Martijn Adelmundtijdens het Cultureel CaféLocatie:
Café Loburg
Molenstraat,
WageningenLezers in het publiek ontvangen t.g.v. Leida Torck‚Äôs jubileum een attentie.Onder’getekende’ viert op 3 october a.s. met een korte lezing het 40-jarig bestaan van antiquariaat-uitgeverij Leida (Torck), m.m.v. de stadsdichters Ivanka de Ruijter en ex-stadsdichter Martijn Adelmund tijdens het Cultureel Caf√© in Loburg, Molenstraat, Wageningen – het lezerspubliek ontvangt t.g.v. dit heuglijke feit een cadeau – foto: T. Albers.
Eerst was er Leida nu Alize , de een antiek, de ander chique klassiek.
Samen staan jullie (s)Torck
Poetocraat Aroman, ik denk toch altijd aan maggi
zeker Aroma voor de geest. De rijkdom van ontmoetingen.
Ik acht door jou bewezen, onconventioneel is niet in strijd met klasse.
Een heer van stand, die KOP WEL BOVEN HET MAAIVELD steekt
Zou deze heer wars van die conventies toch Een Wikipedia op prijs stellen.

Verdienen zeker. Hoe ijdel zou je toch zijn..?

Vele hebben luister bij gezet in de loop der jaren.
Graag had ik het in een boekvorm gegoten, maar en de mogelijkheid niet, plus wie kent jouw leven beter dan jij zelf ?
Mijn absolute topper. Gelukkig zijn we niet allemaal hetzelfde.

Gezocht naar het schilderij van Jessie de Bellis, mijn netvlies projecteert hem.

jessie de bellis

Niet alles liet zich opslaan. Maar hier is ze. Sommige via google.

Door deze ben ik altijd gegrepen, Griekse mythologie In mijn optiek. Phaeton.
Inderdaad is er geen zon.
Bij jou door “Eros gegrepen”

Meteen een typical Manja inhaker, meezingen liever niet. Beiden niet gelovig bij mijn weten.

Jij toch minder aversie en ik niet om logische redenen een hot item.

Je G.d nooit begrepen, jij nog klassieker? Andere ouders/milieu.

Gedachtig  o.a. mijn grootvader.

en wat jij mij cadeau deed.

Via Facebook elkaar ontmoet, ‘al die vrienden’ vriendschappen roep je niet uit, die groeien.

Ja. liefde op het eerste gezicht bestaat. Het mag Facebook heten, van een gezicht is geen sprake.
Ik denk dat we elkaar mogen, maar pas weten doe je dat als je in elkaars gezelschap vertoeft.

Het was niet bedoeld, helaas.

Manja

 

Godsdienst respect verbijstering. Manja Croiset

Die mensen, die daar stonden te bidden op het strand bij de mh17.

Hielden een schietgebed. Godsdienst gaat mijn verstand te boven.

Eerst staat god die ellende toe daarna moet hij jullie bijstaan? Vals? Verbijsterend.

Velen hoor ik denken, je bent zelf zo kwetsbaar.

Ja, maar geschiedschrijving is niet mild en cartoons, dus ook deze is hard, maar mijn mening.

Bewust kwetsend? Ik weet dat het gebeurt, maar ik ben verbijsterd.

En ik zeg ook exact, dat ik het meen.

Geen dichters op het spoor muziekale omlijsting de Filistijnen.
Nee, dat bedoelen ze niet. Nou dan niet, ik lees het en het was dichten en geen geschiedschrijving noch cabaret.

Als ik in een instelling of gebedshuis, dan pas ik me vanzelfsprekend aan.

In de Notre Dame een hoed. Ik, moet zeggen in het Sina√Į Centrum Yom Kipur, de vastenden vals tegen zij die dat niet deden.

Maar dit nam ik niet.

Ander facet, kerstmis in het Sina√Į Centrum christelijke liedjes en een boom. Het was ook zo voorbij, het mocht niet. Ik heb wel de ‚Äėjingle Bell‚Äô geluid, als u begrijpt wat ik bedoel? Ik brand nog steeds in de hel Zr.Tolsma!

Al eerder genoemd  alle oorlogsslachtoffers PTSS

Toch in het nu een significant verschil, ze voelden zich jood. De genocide niet minder ernstig, maar het niet begrijpen, geen joodse feestdagen en geen wensen, gemeenschappelijk getraumatiseerd door de horror.

Manja Croiset

https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Manja_Croiset

Discriminatie/ onbegrip/ principe. Manja Croiset

Een poos terug had ik een gesprek, naar aanleiding van wat bedoeld was als een grapje.

Een mésalliance Sefardisch en Ashkenzisch met elkaar getrouwd.

Het bleek een actueel item in Israel.

De humor erover in mijn boek

Over de Shoa die nooit voorbij gaat

is grensoverschrijdend, ik waarschuw de lezer aan het begin van het boek, die zo nodig over te slaan. Een switch naar een ander onderdeel.

Moord is moord en Martelen Martelen daarin geen onderscheid. Getraumatiseerd voor het leven, dat geeft een soort lotsverbondenheid. Maar toch verschillende belevingswerelden.

Nl. dat er een groot verschil is tussen joden, die voor de Shoa al als joden leefden en hen, die volkomen geassimileerd waren, geen joodse feestdagen, geen besnijdenis.

Over levensbeschouwingen, mijn vaders verzetswerk vrijheid van drukpers, het Parool. Okay, maar waarom in hemelsnaam de Wachttoren. Jehova getuigen, fundamentalisten. Verafschuwd en daarvoor stel je je leven en van je vrouw en ongeboren kind op het spel.

Totdat de jodenhaat oplaaide, in een synagoge had ik net zo weinig te zoeken als ik een kerk. Ja, als cultuurgeschiedenis en musea.
Jodenhaat en hoe, beter geen keppeltjes op. Het is dat ik hier lig, ik zou naar een synagoge gaand al provocerend. Misschien zijn er nu mensen geschokt door deze vergelijking. Maar nu begrijp ik mijn vader. Alles, maar dan ook alles voor de vrijheid van meningsuiting. Maar het nergens bij ingelijfd willen worden ,blijft .

Van de week een stuk met Journalist M Pam van een jaar geleden opgehaald.

Ik sluit hier bij in een ingezonden brief van wijlen mijn vader, vanzelfsprekend in datzelfde boek mee genomen.

Een Pamflet. Nooit! Waarom zionisme? Hoe groter de jodenhaat, des te begrijpelijker de Staat Israel, maar daar hoef je geen Zionist voor te zijn. Hoe moeilijk is zuiver denken en ontleden? Hoeveel joden zouden er in Israel wonen zonder Zionist te zijn? Ik kan ook niet na ruim 2000 jaar thuis komen.
Zo oud ben ik niet.

https://www.volkskrant.nl/…/zionisme-als-reactie-op-antise…/
Mijn vader ik kan hem me niet meer voor de geest halen, heel af en toe. Ik kan me wel zijn woorden herinneren ook zijn uiterlijk, het gedicht mijn vader die frons op zijn voorhoofd hier dus bij.

mijn vader

altijd die frons

op zijn voorhoofd

de groeven steeds dieper

nog maar sporadisch dat

speelse trekje om zijn mondhoek

de herinnering vaag aan

wat eens een jongeman was

zal het steeds verder verdwijnen

heb ik uiteindelijk een fotoalbum nodig

om hem nog door decennia heen op mijn

netvlies te krijgen

of zal hij onverwacht als ik niet meer op

zoek ben

op mijn geestesoog verschijnen

in al zijn facetten

op zijn crematie, maar al eerder op You Tube M√®t zijn toestemming ik was verbijsterd. Hij zei: ” Ik zou niet weten waarom niet, gewoon een vader”

Het is er allemaal, maar de dood is zo hartstikke onherroepelijk DOOD.

Ingezonden brief Odo (2)

Manja Croiset