Levenslessen…en zingeving. Manja Croiset

Alle medische blunders en ander onrecht mij aangedaan. Als dat een les is voor de daders en mensen na mij daar baat bij hebben,
is het niet voor niets geweest. Manja Croiset

Advertenties

Ziekte, mensenkennis, studies. Ongein Manja Croiset

Iemand die lief is, is goed.
Iemand die hard oogt, kun je mee vechten.
Bij mensen die lievig doen, dan heb je een verloren zaak.

IJs en ijskoud en dat zeuren voor koude compressen… Dat zou pijn doen.
Teveel gedaan en zonder tranen huilt mijn lichaam en geest.
Het loopt me over mijn hoofd, niet het nagenoeg onverdoofd trekken.
Het blijkt dat hij de vorige keer gedacht heeft, dat het niet zou lukken.
Allebei bikkels we hebben het niet van elkaar gezien. En nu ZIEK.
Ik zou niemand verdragen. IJscompressen 40 kruiken.

Mijn achternichtje misschien

“ arts and culture studies”

Arts en Arts MD kunstbeen.

Dit was college een.Mijn kunst uit Papaoe Nieuw Guinea gejat door Katholieken. Ze kwamen het echte geloof brengen. En verkochten. De vrouw van de Bax gallery vertelde trots dat heeroom dat deed. Het zonnescherm aboriginals en voorouderbeeld slecht te zien Papoea…

Ziek…
231EA51F-33D9-457E-A7B2-53C45F22F86D

Klinkt niet, maar hoe vind ik bescherming tegen de ‘hulp’verlening! Manja Croiset

In mijn eigen huis doodsbang door huisarts en een hulp.

Pas d ’après moi le déluge, pour moi et maintenant déluge.

 

© Manja Croiset

https://nl.wikipedia.org/wiki/Manja_Croiset

Deze zin moet natuurlijk nog weer in “mijn odyssee”© Manja Croiset

 
Op de vlucht voor emoties, is nooit de oplossing. Af en toe om niet te verzuipen.
Maar verdringen is een vorm van moord op je eigen ik… en trauma versterkend.
Doe mij maar een therapeut, kan ik les geven.
© Manja Croiset

MANJADOTE © Manja Croiset

 

Wijnand, eet jij een kroket? Of hebben ze in een automaat /snackbars geen croquetten? Mijn moeder maakte ze vroeger zelf en mijn eerste buiten de deur, de automatiek had zijn intrede nog niet gemaakt/gedaan. In de zeer rokerig stationsrestauratie van Amsterdam een heel uitje. Mijn vader kocht ook wel perronkaartjes en dan ging ik met hem daar op van CS naar Muiderpoort en/of Amstel en weer terug. Ik herinner me een conducteur, die lang heeft staan bestuderen…., ongebruikelijk. Maar niet illegaal. Later in Leiden kocht ik wel degelijk een kaartje van Lammenschans naar Centraal, heel wat aangenamer dan een bus.. waar een ‘kroket’ al niet toe leidt… Ik hoop dat hij gesmaakt heeft… Manjadote of daar een antidotum tegen bestaat?

Over slapen gesproken wakker worden uit een haasje, geen bieftsuk, geen idee van tijd over eten gesproken. Vond ik een overheerlijk toetje klaar gezet door mijn verzorgende voor ze vertrok. Vanille vla met frambozen. Jouw kroket een tussendoor in je blezen/ klezen! Cultuurwaardig en ik zit dat te verkankelijke mienen met mijn Kronkels nu is daar iemand mee bekend geworden, daar van afgeleid ( kunt u het nu nog volgen?) de essay…

Badinerie…(nieuw woord) in deze santé kraam louter letters te koop.
Vrouwen zijn vaker kleptomaan dan mannen.
Mannen moet hem vaker dicht doen na het urineren en vrouwen alleen openen als ze iets te zinnigs te debiteren hebben .
Enigszins generaliserend en ik deed niet aan gender.
Manja Croiset
Geen Manjadote zonder augment.
Love me ‘g’ender, love me true all my dreams fulfilled.
Totaal niets met Presley, maar zonder die kop met vetkuif. Dée Seret vind ik dit ook wel om te zwijmelen, maar Whitaker and Simon and Garfunkel een andere mooiere lading.

y.https://nl.wikipedia.org/wiki/Manja_Croiset

Ik wil jou troosten.© Geert Kimpen

BIJNA VOOR MIJ GEMAAKT EN TROOSTEN KAN IK! © Manja Croiset

 

Ik wil jou troosten. Jij die ‘s nacht je kussen nat huilt. Jij die aan niemand laat zien hoe bang je bent. Jij die verdwaasd rond strompelt in dit bestaan. Jij die je afvraagt waar je de afslag hebt gemist. Jij die het net niet gemaakt hebt. Jij die je zelf zo’n mislukkeling vindt. Jij zo bang en kwetsbaar als een kind. Ik wil jou troosten.

 

Jij verbijsterd dat het zo snel is gegaan. Jij in een achtbaan die nooit stopt. Jij in die tijd die sneller en sneller gaat. Jij in een tijd die meer en meer van je eist. Jij die niet meer weet wat prioriteit is. Jij die daarom zo maar wat doet. Jij die ’s avonds bekaf bent. Jij na een dag van vanalles en niets doen. Jij die verlangt naar die tijd van toen. Ik wil je troosten.

 

Jij die schreeuwt in de wereld van Twitter. Jij die daar roept hoe leuk je toch bent. Jij met je honderd digitale vrienden. Jij die alles van hen leuk vindt en op alles reageert maar niet één van hen spreekt. Jij met je hippe profiel. Jij met je clipjes en plaatjes en spreuken. Jij alleen met je laptop in de keuken. Ik wil je troosten.

 

Jij zonder woorden voor hetgeen in jou leeft. Jij die bang bent dat jij alleen dat hebt. Jij met je zo normale gezicht. Jij wiens verdriet niemand ooit ziet. Jij met je wanhoop die niemand ooit hoort. Jij van wie men het nooit aan zou zien komen. Jij met alleen maar gebroken dromen. Ik wil jou troosten.

 

Jij die probeert een goed mens te zijn. Jij die het geluk aan anderen gunt. Jij die vreugde om hun overvloed deelt. Jij die hen feliciteert en zelfs juicht. Jij die hen met de rivier mee ziet stromen. Jij die in de bocht achter blijft. Jij die nooit eens valt in de prijzen. Jij die jezelf zo graag wilt bewijzen. Ik wil je troosten.

 

Jij die zo verlangt naar wind in de vleugels. Jij die de juiste persoon op de juiste plek wilt zijn. Jij die woorden zou willen vinden die anderen raken. Jij die snakt naar die levensveranderende raad. Jij die het zat bent alleen maar te geven. Jij die zo graag iets wilt snappen van het leven. Ik wil jou troosten.

 

Jij die bang bent voor deze tijd. Jij die verschrikt kijkt naar het journaal. Jij die niet het hoofd boven water kan houden. Jij die de tijd vreest die er aan staat te komen. Jij gechoqueerd door de rampen die zich voltrekken. Jij die niet nog een recessie kan trekken. Ik wil jou troosten.

 

Jij die maar niet de liefde kunt vinden. Jij die hard roept dat ie wel komt als ie komt. Jij die graag toont hoe gezellig je het hebt. Jij die niet meer vraagt dan een arm om je heen. Jij die gewoon je verhaal ’s avonds kwijt wilt. Jij die gestommel in huis zou willen horen. Jij die vraagt of die ander het licht heeft uitgedaan. Jij die een voet in bed tegen de jouwe wil voelen. Jij die je wilt ergeren aan iemand waar je van houdt. Jij in de stilte die je steeds meer benauwt. Ik wil jou troosten.

 

Jij van wie al het geld nu echt op is. Jij die het iedere maand met minder doet. Jij die zich al lang niets extras kan permitteren. Jij die je afvraagt hoe die anderen dat doen. Jij die luistert naar hun reisverhalen. Jij die verbijstert door de winkelstraat loopt. Jij voor het restaurant met tafels vol met mensen. Jij zonder geld en met zoveel wensen. Ik wil jou troosten.

 

Jij met een lichaam dat niet meer doet wat jij wilt. Jij die de hele dag met pijn moet leven. Jij met een ziekte sterker dan jou. Jij die aanhoort dat je geest het kan winnen. Jij die vreest dat je daarvoor te zwak bent. Jij wie het niet lukt zich gezond te denken. Jij die niet langer mirakelverhalen wilt horen. Jij die je dan alleen nog maar mislukter voelt. Jij die een slechte diagnose kreeg. Jij die de fatale prognose kreeg. Ik wil jou troosten.

 

Jij met een broer en een zus die het beter doen. Jij die hunkert naar de trots van je vader. Jij die wilde dat je moeder je zag. Jij wiens familie uit je leven is verdwenen. Jij gaat op kerst nergens heen. Jij op deze aarde moederziel alleen. Ik wil je troosten.

 

Jij die lijdt om de dood van je kind. Jij die je partner iedere dag mist. Jij voor wie de tijd niet alle wonden heelt. Jij die het nooit een plekje kunt geven. Jij die van die spullen geen afscheid kunt nemen. Jij die het niet achter je kunt laten. Jij die ergert met je lange verdriet. Jij die door de bomen het bos niet meer ziet.. Ik wil je troosten.

 

Jij bij wie de telefoon nooit gaat. Jij die nooit je kinderen meer ziet. Jij die niemand tot last wilt zijn. Jij die het alleen niet langer redt. Jij die niemand in de nacht kan bellen. Jij voor wie er niemand is om mee naar de film te gaan. Jij die er altijd alleen op uit trekt. Jij van wie niemand nooit de grapjes hoort. Jij die altijd denkt dat je stoort. Ik wil je troosten.

 

Jij die schrikt hoe rechts jou zal treffen. Jij die hoort dat het land aan de afgrond staat. Jij die je niet meer thuis voelt in dit land. Jij die geen andere plek weet om naar toe te gaan. Jij die je afvraagt of je nog wel mag bestaan. Ik wil jou troosten.

 

Jij die de moed allang hebt verloren. Jij die niet weet hoe je nog langer vechten moet. Jij die al zoveel zo vaak geprobeerd hebt. Jij die hoort dat je jouw droom leven moet. Jij die niet weet wat ooit je droom was. Jij die gewoon gelukkig wil zijn. Jij die vergetelheid zoekt in de wijn. Ik wil je troosten.

 

Jij die droomt van een betere wereld. Jij die zo hoopt op een nieuwe tijd. Jij die zoekt tussen hemel en aarde. Jij die toch weet dat er meer moet zijn. Jij die troost vindt in het oosten. Jij die in boeken inspiratie zoekt. Jij die hunkert naar een leraar. Jij die zo graag verlicht wilt zijn. Jij die zo genoeg hebt van alle pijn. Ik wil je troosten.

 

Jij die je schuldig voelt om boze gedachten. Jij die schrikt van je eigen jaloezie. Jij die je slecht voelt om je aardse verlangens. Jij die soms zo woest en kwaad kunt zijn. Jij die het steeds moeilijker hebt het anderen te gunnen. Jij die niet snapt wat jij verkeerd hebt gedaan. Jij die om je heen iedereen ziet scoren. Jij die steeds maar weer meer terrein verliest. Jij die leerde dat rechtschapenheid verliest.

 

Ik wil jou troosten. Ik wil je verwarmen. Ik wil je zeggen; je bent niet alleen. Ik wil je dragen. Ik wil je omarmen. Ik wil je zeggen, ik ben vlakbij. Ik wil je vragen, troost jij ook mij?

 

© Geert Kimpen

 

Deze tekst mag overal gekopieerd worden, mits naamsvermelding: www.geertkimpen.com

https://nl.wikipedia.org/wiki/Manja_Croiset

 

 

De beschadigde adolescente, Toneel Tsjechow/ Toergenjev © Manja Croiset

Van diezelfde adolescent..
Over “zou ik er wel zijn” weer een vrolijke associatie. Met mijn ouders naar de Stads Schouwbrug, ik zal het niet afkorten hoe Cox Habbema dat deed.
Tsjechow. Maand op het land? Doet er niet zo toe.

Maand op het land is Toergejev,,,
Ik had een ernstige vorm van derealisatie toen in mindere mate depersonalisatie, dan ga je echt niet weg.
De hoofdrolspeler zegt: “regent het of denk ik dat het regent”
(dat ik nu niet weet welk stuk zeg!) in elk geval later zeg ik tegen mijn moeder. Ik denk zulke dingen ook.
Ze sprak de bemoedigende woorden:

                                  “DAN BEN JE ECHT GEK”.


Terwijl uit het toneelstuk  blijkt dat veel mensen zulke dingen hebben.

 

Een beetje moeder zou kunnen zeggen: “ga naar buiten en voel het”

Ik dank dat ik toen dacht: “hoe weet ik dat?” “Omdat je nat bent!”

Dit een wel heel simpel voorbeeld; gewoon wetenschap, bij kleurenblinden weet je al dat er een verschil is.

   “Maar hoe weet jij/u dat ik rood niet zie als u blauw of groen? “

 

korrel-zand-d-document-page-001

https://nl.wikipedia.org/wiki/Manja_Croiset