Hommage aan Wijnand Steemers, jubilaris. Een breed spectrum. Aan boeken en je leven. Manja Croiset

 

Hommage aan Wijnand Steemers, jubilaris. Een breed spectrum.
Aan boeken en andere kunstvormen.
Een rijkdom ook je leven met nu Alize aan je zijde en veel boeiende mensen hebt ontmoet.
Bewust intrigerend en geen beroemde.

Manja Croiset

https://www.schrijversinfo.nl/steemerswijnand.html

Donderdag 3 october a.s.viert dichter-schilder-uitgever-antiquaar
Wijnand Steemers
met een korte lezinghet 40-jarig jubileum van
Uitgeverij-Antiquariaat-Kunsthandel
Leida [sinds 1979], thans Leida Torckmet een bijdrage van stadsdichteres Ivanka de Ruijter en
ex-stadsdichter Martijn Adelmundtijdens het Cultureel CaféLocatie:
Café Loburg
Molenstraat,
WageningenLezers in het publiek ontvangen t.g.v. Leida Torck’s jubileum een attentie.Onder’getekende’ viert op 3 october a.s. met een korte lezing het 40-jarig bestaan van antiquariaat-uitgeverij Leida (Torck), m.m.v. de stadsdichters Ivanka de Ruijter en ex-stadsdichter Martijn Adelmund tijdens het Cultureel Café in Loburg, Molenstraat, Wageningen – het lezerspubliek ontvangt t.g.v. dit heuglijke feit een cadeau – foto: T. Albers.
Eerst was er Leida nu Alize , de een antiek, de ander chique klassiek.
Samen staan jullie (s)Torck
Poetocraat Aroman, ik denk toch altijd aan maggi
zeker Aroma voor de geest. De rijkdom van ontmoetingen.
Ik acht door jou bewezen, onconventioneel is niet in strijd met klasse.
Een heer van stand, die KOP WEL BOVEN HET MAAIVELD steekt
Zou deze heer wars van die conventies toch Een Wikipedia op prijs stellen.

Verdienen zeker. Hoe ijdel zou je toch zijn..?

Vele hebben luister bij gezet in de loop der jaren.
Graag had ik het in een boekvorm gegoten, maar en de mogelijkheid niet, plus wie kent jouw leven beter dan jij zelf ?
Mijn absolute topper. Gelukkig zijn we niet allemaal hetzelfde.

Gezocht naar het schilderij van Jessie de Bellis, mijn netvlies projecteert hem.

jessie de bellis

Niet alles liet zich opslaan. Maar hier is ze. Sommige via google.

Door deze ben ik altijd gegrepen, Griekse mythologie In mijn optiek. Phaeton.
Inderdaad is er geen zon.
Bij jou door “Eros gegrepen”

Meteen een typical Manja inhaker, meezingen liever niet. Beiden niet gelovig bij mijn weten.

Jij toch minder aversie en ik niet om logische redenen een hot item.

Je G.d nooit begrepen, jij nog klassieker? Andere ouders/milieu.

Gedachtig  o.a. mijn grootvader.

en wat jij mij cadeau deed.

Via Facebook elkaar ontmoet, ‘al die vrienden’ vriendschappen roep je niet uit, die groeien.

Ja. liefde op het eerste gezicht bestaat. Het mag Facebook heten, van een gezicht is geen sprake.
Ik denk dat we elkaar mogen, maar pas weten doe je dat als je in elkaars gezelschap vertoeft.

Het was niet bedoeld, helaas.

Manja

 

Advertenties

LinkedIn Manja Croiset

Niet onaardig op LinkedIn uit genodigd voor de groep journalisten.

Mijn weblog is ermee verbonden.

Het klopt wel ook een facet.

Manja Croiset

Schoonheid/ grenzen. E.v.a. Manja Croiset

Ook ik een ongeleid projectiel schreef ik aan iemand en teveel voor u als lezer, maar ook grensoverschrijdend voor mezelf en een lange avond wacht, de overlast van het dorpsfeest. Daar heb je er meteen een beet.

Je kunt mijn schrijven een vorm van automutilatie noemen, waarmee ik de minuscule kans van een enkel goed moment op voorhand torpedeer. Dat fanatiek zijn, opgeslurpt worden zal menigeen herkennen. Maar als ik scheel van uitputting of krankzinnig van pijn in een hoek lig, soms uitschreeuwend (daarna omdat het mijn kracht te bovengaat, wil ik wel eens boem pats in slaap vallen), dat is niet normaal en soms is werken juist een painkiller. Zonder die eigenschap lag ik anoniem in een instelling, waarmee ik beland bij het door mij zo gehate voetbal.         “ ieder voordeel hep zijn nadeel”  nr. 14, een nummer.

Ik heb overigens geen hekel aan voetbal, als mensen het leuk vinden om van de ene kant van een veld naar het andere te rennen met een bal, moeten ze dat vooral doen.  Maar niet het  “uit hun dak gaan” dat grenst aan / is m.i. massapsychose. In de Arena kunnen ze het dak dicht doen, zoiets als de stormvloedkering.

HIER BEGON DEZE COLUMN

Er is zoveel veranderd in de wereld, Einstein’s relativiteitstheorie, verleden tijd, het zwarte gat is dat niet meer. Maar…, de aarde heeft zijn aantrekkingskracht nog niet verloren dan vlogen we als ongeleide projectielen door het universum/ omniversum. 

Nu is het zoogdier de mens m.i., dat toch wel. 

Ik heb nooit van het leven gehouden, desalniettemin boeit zo ontzettend veel me.

Uit deze column blijkt meer dan de schone kunst. 

Wetenschap, die dat zelden is dan zouden er geen mutaties zijn.

Waar nu Q.E.D. onderstaat, blijkt vaker ergo conclusio.

Wat ik logica vind, vindt u niet, dan is ergo conclusio dus niet van toepassing.

Trouwens lang niet alles vind ik mooi. Pop, hoempapa, meedeiners als André Rieux André Hazes, gruwelijk. En o, heden dat is het niveau van Alexander en Maxima,  (het door mij zo verguisde koningshuis, niet alleen omdat het echt niet van deze tijd is- ze heten zo ‘gewoon’ maar hebben echt geen idee wat dat is. Zij voelen zich meer dan een ander en dat wordt gevoed door anderen. De groep, die daarover denkt, zoals ik, is groeiend. Natuurlijk hebben ze als ieder mens verdriet pijn etc., maar koningin microcrediet, m.i., alleen een opportuniste, echter dat kan ik niet weten, daar geldt mijn ‘ een mening is subjectief en derhalve geen feit’, maar het fascisme) ontdaan van alle franje en ook zij sportverdwazing. Mijn kritiek op hun kroost, krijg ik dik ingepeperd, maar deze ‘kinderen’ hebben netzo min enig zicht op wat normaal is, een wereld die ze hooguit kennen als een verhaaltje, een verloren zaak. Ook afvalligen zoals Irene en Christina geen flauw benul.

Muziek een wereldtaal? Gamelan en Arabische muZIEK….

MUZAK, met daarbij een kanttekening, je kunt in veel waar in je niet van houdt, vakmanschap herkennen en zelfs ontroerd raken door sfeer inzet o.i.d., waarvan je denkt dat het je niets zal doen zoals kort geleden, die bijzondere uitvoering van het Vilja-lied en Jan Smit, kraakte ik onbarmhartig af. Simpel, hij is niet naturel.

Deels pejoratief in strijd met suum cuique en mijn credo:

“er is maar een soort mensen minder waard, zij die zich hoger achten.”

Veel is eerder gedebiteerd. 

Ieder het zijne, blijft overeind, met een restrictie als daarin geen ruimte meer voor de eigenheid van de ander.

Dat ik geen doorsnee mens ben, is zo langzamerhand bekend. Helaas- wie wel? Zal  menig andere lezer denken.

Na decennia ellende schreef ik hierin aan mijn nicht, wie weet, ben ik wel een schitterend ongeluk. https://www.ako.nl/van-de-schoonheid-en-de-troost-naar-de-gelijknamige-vpro-serie-9789402193039.html

Beide tv series van Wim Kayzer. Maar de hel waarin ik nu beland ben, kan ik met geen mogelijkheid mooi noemen.

Of u moet het vagevuur dat verre van vaag is, fascinerend vinden. Zee, vuur kun je ‘eindeloos’ naar kijken.

Mijn visus en mijn uitputting maken corrigeren onmogelijk.

Toch durf ik aan bedgebonden en dit bij benadering mijn gezichtsvermogen, te beweren dat mijn blik op de wereld breed is. linker oog

EAE087F6-4CD4-4A2C-99EB-E74F03BE04B4

De Schoonheid om bij een facet te blijven, kunst was in een breed spectrum genoemd, de natuur nog niet.

0971BAE3-74C8-4FF0-96E3-12683311CB67Ik constateer dat schilderen ontbreekt. Maar vrij lang geleden schreef ik:

zijn palet kent

meer schakeringen

dan mijn woordenschat

rijk is

Manja Croiset

“met het oog op morgen” hoog tijd om mijn rust te nemen, maar de geluidsterreur beangstigt, normaal voor terreur. Ik span aan en wil vluchten en kan dat niet.

Veel eerder sublimeerde ik ,die terreur in “Bang en Olufsen”  maar als ik aanspan , meer pijn krijg en hartritme stoornissen en de feestgangers eenmaal gestopt eerder slapen dan ik, valt er niets meer te sublimeren. Inmiddels tranen en neem ik me in een vertwijfelde poging in mijn armen. Stil maar liefje, het gaat over. Dat is niet echt waar en morgenavond nog een keer. De dag zonder meer verpest en dit een momentopname.

S. Hammelburg M. Croiset

Een beetje liefde een beetje vrede?  Hoe was het ook alweer? Je honden hadden een beter leven dan ik. Jij doet het achter mijn rug, ik strijd met open vizier.

Kinnesinne. Ook jij verklaarde me voor gek. Onnozel om te denken, dat het me niet bereiken zou. Vroeger of later. Je geweldige recensie op een boek van mij, werd haat, rancune. Ach in de familie heb ik er ook zo een… beetje meer geld. Gekochte roem.

Schrijven kun je wel, maar een beetje liefde een beetje vrede? Roem en geld..

https://www.bol.com/nl/p/manja-en-de-klinieken-of-de-grote-miskenning/9200000040952332/?suggestionType=browse&bltgh=mp-8Rm3vdR9gCOWxupNFCw.1.2.ProductTitle

Mundus vult decipi en al de volgende feiten zijn al zo lang geleden door mij verwoord, alles onder de noemer

Over de Shoa die nooit voorbij gaat,

https://www.bol.com/nl/p/over-de-shoah-die-nooit-voorbij-gaat/9200000035730817/?suggestionType=browse&bltgh=mp-8Rm3vdR9gCOWxupNFCw.1.5.ProductTitle En zoveel meer.

nl. als je daarmee opgroeit in een bewust sociaal politiek gezin dan krijg je dat allemaal mee, maar nee mijn ‘gekte’ had niets met de Shoa van doen…

Simon Hammelburg: Op verzoek van velen plaats ik mijn gedicht ‘ 4 juli 2019

Als woorden konden doden’ nogmaals:

Als woorden konden doden

De mijne doen dat vaak

Dan had je geen raketten nodig

Met een nucleaire taak

Als de doden konden spreken

in Boedapest en Praag

dan werden zij monddood gemaakt

Het antwoord op de vraag

wie er gelijk heeft ligt in ’t midden

En het midden demonstreert

In opdracht van een vijand

van een vriend, of omgekeerd

De herfst van je leven heeft altijd een seizoen

De Hongerwinter, afgezaagde bomen in ’t plantsoen

De korte, Praagse lente, die uit het oosten kwam

De lange, hete zomer met een dode op de Dam

Als westen- en de oostenwind gaan botsen, wordt beweerd

Dan wordt de lucht een gas dat zo maar explodeert

Ergens in het midden, waar eens de waarheid lag

Maar waar die is gebleven

Dat weten zij alleen die niet meer leven

En die zwijgen… als het graf.

Van vriend tot vijand als blikken konden doden, heeft hij me al jaren geleden vermoord. Waarom?

Manja Croiset

Niets te verliezen en toch bang Renate Rubinstein Jood in Arabië goj in Israël

Gij , die nu vertrekken, ik groet u

https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Manja_Croiset

“Een ding gelukkig, ze zijn er niet meer.”

Triest, je kinnesinne is oorlog en je strijdt voor vrede,  ik wel en dat zal ik blijven doen, mijn gedachten goed uitdragen.

Heeft niets met de Shoah van doen.

Wie is er gek? Ik niet. Opa zeur, zo heette je toch?

Waarom? Vanwege al het verdriet,
maar pijn heeft gewonnen


Tot aan mijn laatste snik, die niet snel genoeg kan komen.

 

Als Manja Croiset

Als je niet meer kan schrijven

Wat moet je dan nog

Als je niet meer kan lezen

Wat moet je dan nog

Als je geen muziek meer kan luisteren

Wat moet je dan nog

Als de gesprekken nauwelijks lukken

Wat moet je dan nog

Als je denkt telefoon abonnement opzeggen

Wat moet je dan nog

Adl behoevend moet ik nog willen

Wil  ik nog moeten

Moedwillig mijd ik de scala klachten

Manja Croiset

Ondanks het Archief

Opeens zie ik Martine Bijl en Johnny Kraaikamp

Deurtje open deurtje dicht

BE66EADE-1C3D-4350-A35C-74053AF864E9

https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Manja_Croiset

 

Imaginaire interview. Manja Croiset

Onherroepelijk aftakeling en ziek zijn. Er is meer dan oorlog waar ik overschrijf/ schreef. 

Een imaginaire interview. 

Meer monoloog. 

“Waarom schrijft u?” 

Een poging om van mes chagrins mes plaisirs te maken en om wantoestanden aan de kaak te stellen. 

Eerst keek ik met verbijstering naar mijn imposante Wikipedia. De verbijstering is gebleven, echter met een andere invalshoek. 

Hoe is het mogelijk, dat ik onbekend ben bij het grote publiek? 

Dat moet meer zijn dan mijn bedlegerigheid, dat kan niet anders. 

Veel mentale problemen zijn overwonnen, nieuwe dienen zich aan door mijn verwoeste lichaam. 

Weinig aansluiting bij mensen vinden in combinatie met mijn fysieke beperkingen. 

Contacten waar ik me prettig bij voel, zijn geblokkeerd. 

Overgeleverd aan ‘zorg’ daar is de ZORGvuldigheid ver te zoeken, terwijl  het juist heel nauw steekt. 

In plaats van goed te luisteren, is het onbegrip groot. 

Je kan iemand ‘lezen’ zonder een woord of aanraking. 

Het odium van de querulant /arrogant. 

Soms voel ik me een estafette stokje, dat zo snel mogelijk moet worden doorgegeven. 

Welke arts / jurist heeft de bereidheid toe te geven, dat ik het beter weet/ een fout toe te geven? (ze zijn er wel) 

Om nog maar te zwijgen van het CIZ Wijkteams Zorgkantoren. Gevoelsmatig benadert het een onder curatele stelling. 

”Slechte hulp is geen hulp. “

“Geforceerde intimiteiten zijn geen intimiteiten.”

Geholpen moeten worden en verantwoording afleggen aan mensen, die geen flauw benul hebben waarover het gaat. Hoe vaak heb ik gehoord? 

“Je bent de enige niet? “ 

Verdomd ‘t-is-nie-waar. 

Nee, dat heb ik nog nooit gedacht, veel te veel gezien. Menig vals woord aan mijn adres. Ook zonder schelden: 

“we leven in het rijke westen, daar pluk ook jij de voordelen van.” 

Armoede zonder geldgebrek kan heel groot zijn. No escape door het stigma van de psychiatrische patiënt. 

Toch kan ik ondanks mijn blik op de wereld zo geabsorbeerd worden door pijn, dat mijn perceptie en interesse afneemt of ja, dat weet ik nu wel. 

Neuralgieën, gevoelloosheid, paresthesie valt alledrie onder de noemer pijn. 

Meer dan een jaar geleden zei ik : 

“het is ook pijn. “

Eveneens ik ben PIJN. 

Een immense schok toen ik een poosje terug schreef: ”leefde ik maar in een oorlogsgebied en werd dood geschoten.” Volledig bewust van wat ik zei. 

Natuurlijk trachtte ik te helpen, toen ik erachter kwam, dat iemand vlak daarvoor een vriend op die wijze was kwijt geraakt. Troost daarin bestaat nauwelijks. 

Vreselijk als je iets zegt en de reacties: ”o, dat heb ik ook. Ik begrijp je volledig” totaal iets anders. Natuurlijk zegt hij/zij dat uit eenzaamheid. Velen willen mij een lesje leren. 

Denken dat ik geen mededogen heb, niets is minder waar. Mijn empathie en kennis is groot. Mijn leven een te harde leerschool. Helaas hypersensitief. 

Liefst zou ik al het leed van iedereen weg nemen. 

Je feliciteert bij een geboorte, maar ik denk, o mijn god wat staat dat kind te wachten. Vroeger haalde ik afhankelijkheid en hulpbehoevend door elkaar, een pejoratief andere lading, die soms wel op elkaar aangrijpt. 

Een heel systeem moet op de schop. De regelgeving in de (para medische wereld is absurd. Elke schijf meer, is er een teveel en de zeggenschap te groot.)

Als jongste van drie dochters, mijn oudste zus eerste generatie. Ieder de eigen problematiek en karakter, waarvan ik denk dat ik de meeste inzichten heb verworven door mijn bizar verlopen leven. 

Mijn weblog: “ inzicht zonder uitzicht” kennis maakt zeker niet gelukkig. 

Maar kennis vergaren uiterst boeiend. 

Grote veranderingen heb ik doorgemaakt. Te laat voor mijn lichaam. 

Een gruwelijk einde. 

Manjaforisme “een mening is subjectief en derhalve geen feit” Daaraan inherent: “ik kan niet in hun hart en hoofd kijken” 

Niemand heeft voor zijn plezier problemen of is ziek. Wel weet ik, dat ik de kunst tot introspectie versta. 

Een Einzelgänger zeker, maar een gedwongen isolement is iets anders, door zacht uitgedrukt mijn handicaps en weer veroordeeld tot ongewenst betaald ‘gezelschap’ dat zelden doet wat ik vraag. 

Om te eindigen met de woorden, die bovenaan mijn Facebook account staan. 

“Mijn tong is scherp geworden van het likken aan mijn wonden, het levert spitsvondigheden op” 

Mijn wens voor het einde consistent. 

De doodsangst van mijn moeder heb ik overgenomen. Na haar stervensbegeleiding was ik hem kwijt. Nieuwe gevechten in mijn leven, onrechtvaardigheid, waarvoor ik niet week, eisten hun tol en die angst kwam terug. 

De martelgang is echter zo inhumaan, dat die angst daarbij in het niets verdwijnt. Ik kijk vele disciplines daar op aan. 

De laatste versie van MIJN ODYSSEE is uitzonderlijk en verdient een Hardcover… Waarom die zo veel duurder is dan de paperback met wat royalty €48,75 

ISBN 9789402172560 de Hardcover ISBN 9789402125061 €75,95 zonder.

Bij inkoop door mij nog geen €5 verschil. 

Mensen, die dit lezen en de wereld die er achter schuil gaat niet kennen, kunnen het terzijde leggen of mijn Odyssee lezen. 

Een lesboek, dat absoluut niet alleen over mij gaat, verslaggeving van impressies. 

Een immens karwei, elk woord tot je door laten dringen en laten beklijven. Alles wat hier staat is eerder door mij gedebiteerd. 

Teveel gedaan…

Amechtig ga ik een soap kijken, daarvoor heb je noch ogen noch oren nodig en is concentratie(kamp, denk ik)

Ik had het met een vriend gedeeld, helaas kan ik nu niet overleggen…, moet ik ook niet willen. Een Faceboekanier. 

Zo’n pestbui, dat ik bijna iets stoms doe.

Zijn reactie ontlokte me een glimlach en een lichtje in mijn ogen met het gevoel erbij te horen. 

De nacht werd verder een pijntopper. 

Er speelt zich hier een tragedie en een ongelooflijk schandaal af.

Ik verga van de pijn.

 “Met dank voor uw openhartigheid Mevrouw Croiset.”

Nomen Nescio

Mag ik weten of het een gedrukte of een digitale versie is en krijg ik nog inzage voor het ter perse gaan? Hoe laat zakt de krant?

Hiermee acht ik bewezen, dat mijn werk meer facetten kent dan oorlog.

Muziek ter afsluiting, niet orchestraal daar voor is de ruimte te klein.

Iets van Schubert, geen forellen teveel graten.

NN:” mag ik u even interrumperen , uw lange verslag, lardeert u doorlopend met woordspelingen. Waarom doet u dat?”

Een overlevingsmechanisme en ik ben geen zonnetje, anders ben ik niet leesbaar.

Schubert. Iets waar op ik gedanst heb. Nee, dat is nostalgie. Ik stond eerder in de Kleine Komedie dan Youp van ‘t Hek.

5B023C3F-56D7-4EF7-A05A-73DC3F54B91FNN “ nu maakt u een grapje”

Nee, dat is niet het geval, dat kunt u lezen in  mijn kinderherinneringen ISBN 9789402169829

“ mijn leven achter onzichtbare tralies”

en daardoor in

“MIJN ODYSSEE”

NN “ het is erg lang geworden, het overschrijdt de mij toegestane aantal regels. Het is wel een samenhangend verhaal. Ik zal de redactie cultuur vraag om dit speciaal in de boekenbijlage te plaatsen. Mag ik u bedanken voor de gastvrijheid, en de aangename omgeving. Het was me een waar genoegen”

60313927-E409-4F3B-AC7E-2D02E33623C9

Dat was geheel aan mijn zijde.

“ u hoort nog van mij, waar en wanneer en tegen de gewoonte in , krijgt u van te voren inzage”

 

img_4703

Graag wil ik meegeven dat mijn keuze is gevallen op het Octet van Schubert met Janine Jansen, nog gedubd over Der Hirt auf dem Felsen, maar ook dat is omzien, mijn zus heeft het gespeeld. 

Keuzes maken ben ik heel slecht in en denk aan het meest verwarmende snaarinstrument de cello. Waarbij ik het ongetwijfeld niet droog houd.

Yad-Vashem

E4957FDE-B166-4023-8BB3-AE50173148FBF0E59E07-471F-456F-BA3A-C1EC0D3577DB

Dan begin ik onherroepelijk te huilen en denk meteen het recent overlijden van Anner Bijlsma. Ik heb de eer gehad hem te ontmoeten.

NN “ u hebt een zwaar leven geleid, maar tegelijkertijd proef ik uw rijkdom. Er is bovendien door , voor u een volkomen onbekende een schilderij waar niet minder dan 5 jaar aangewerkt is” 

NN “als ik u zo hoor dan zitten we hier volgend jaar nog. Dit had zich zeker geleend voor een uitzending. Maar dat valt niet onder mijn competentie. De omgeving leent er zich wel toe. Naar ik begreep, is hier wel gefilmd”

Inderdaad een documentaire over een deel van mijn leven. O.a opgenomen in de collectie van YadVashem. In kan me voorstellen dat het vertelde verhaal controversieel is. Maar het blijft imaginaire en lig ik te typen op mijn iPad in bef.

Mundus Vult Decipi

https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Manja_Croiset

231EA51F-33D9-457E-A7B2-53C45F22F86D

 

6123D9E6-CA36-4E6E-83E4-DE8711D8C39D

5AD6137E-66EF-4EAD-A9CC-6F98A94F536C

 

0971BAE3-74C8-4FF0-96E3-12683311CB67.jpeg

FEELING LIKE A HOBO

EF57432B-01CC-4E6E-B27D-EF03A199FED9

EAE087F6-4CD4-4A2C-99EB-E74F03BE04B4

Een rel, die zijn weerga niet kent. Manja Croiset

DAGBOEK  OVER  LIJDEN….

 

 

Laat het stoppen….. bij de ‘slaapkuur’

Ik hoor mijn woorden in de film, laat het het stoppen, dat liet Willy mooi wegsterven…

 

Een spatie minder overlijden. Ik wilde alles in stilte geen ruchtbaarheid.

Ik wens een rel, die zijn weerga niet kent.

De euthanasie wet is een farce en een schandvlek op het blazoen van artsen en overheid.

Manja Croiset

https://www.bol.com/nl/c/boeken-manja-croiset/2269953/N/8299/

https://www.bol.com/nl/p/wendy-wil-krokodillentranen-drogen/9200000064866141/?suggestionType=typedsearch&bltgh=kKVwAMGANwgcGT1-IghKpA.1.2.ProductTitle

https://www.bol.com/nl/p/wendy-wil-krokodillentranen-drogen/9200000064866141/?suggestionType=typedsearch&bltgh=kKVwAMGANwgcGT1-IghKpA.1.2.ProductTitle

Zeikerds houd je altijd iemand op Facebook, toen al anti koningshuis. Ik: “Ik zie iets anders een meisje van 9 wiens spelling niet alleen beter is dan nu, maar ook wist dat rode mieren agressiever zijn dan zwarte. Toevoegend “als een 9 jarige katholiek wordt opgevoed, zeg je dan ook toen was je al katholiek?”

zo’n lange weg. 17                                      67 ik sta daar niet echt los.

En of ik kon leven zonder mijn ouders? Wis en waarachtig.

Maar mijn lijf en de medicijnmannen besloten anders.

Hoe beangstigend zou het zijn, als een fatale fout wordt gemaakt?

Die mogelijk onbehandelbare longontsteking bij de huidinfectie, was een goede natuurlijke afvloeiingsregeling geweest.

 

69 dezelfde vrouw

336BDAF0-508F-4F73-B2BB-DF1412732D09

 

Inmiddels 73

Mijn moeders absurde woorden, het was blijkbaar mijn tijd nog niet.

 

                 Is de mijne er ooit echt geweest?

 

https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Manja_Croiset

geldt niet voor iedereen,
maar in de praktijk komt het er wel op neer.

Echt ethisch. Ook macht artsen juristen religie politiek.

Humanity, manKIND doesn’t exist. Am I a human being?

Yes, I am but torture over and over again.

The perpetrators havn’t the slightest idea.

 

B5CC3341-B2D9-4967-B2B5-BB1B6382C380

wel getracht te flirten met het leven!

foto8 (2)

Dit alles is krijsen van pijn zonder geluid….
Laat het desalniettemin gehoord worden.

8C334563-1D12-4D0B-9569-ED093160B127.jpeg

Een echte ballerina, mijn hele leven op het puntje van mijn tenen,

TOBPRESTATIES

Activist, die ik graag wil zijn. Querulant, krank van zinnen?

Helaas

                                  Mijn gezonde verstand is ziekmakend!

Mijn lijf verslaat alles, homoniem . U kunt dat beschouwen als een getuigenis.

Mijn lievelingssprookje Het Zeemeerminnetje van Kopenhagen. Niet gezond, iets passenders was er niet. Sprookjes zijn fantasieen, ik kon niet buiten mijn belevingswereld kijken. De oude versie, geen happy end.

Het is wel heel letterlijk geworden, pijnscheuten.
Scheuten homoniem loten, onkruid als metastasen door mijn hele lichaam.

 

Om uiteindelijk te flippen op: “ alle kaarsjes, god zal uiteindelijk overwinnen, ik  wens je liefs en kracht”

I did it my way today, ik kwam er doorheen en ga stom genoeg dat Feestboek op en stort hier op in” Mensen, die niets van je weten, geen flauw benul dat ongelovigen gekwetst kunnen worden. Andersom heet het respectloos.

Dat is dit ook, maar daar gaan nog eeuwen over heen.

Altijd weer op je eigen tijdlijn niet de mijne. Reuze vredig die mensen