Anti Manja Croiset

Dagboek van Opperrabbijn Jacobs gedurende Coronatijd.

“Eens een Jood, altijd een Jood”

Toen ik maanden geleden gevraagd werd om een dagboek bij te houden van een “opperrabbijn in coronatijd” voor het JCK verwachtte ik dat ik dat enige weken zou kunnen volhouden en dat ik dan wel uitgeput zou zijn, gebrek aan inspiratie, gebrek aan nieuwe belevenissen. Ik zou moeilijk iedere dag hetzelfde kunnen gaan schrijven omdat uiteindelijk ieder dag min of meer hetzelfde is, want dan zou de lezer zeggen: Dag dagboek! Genoeg! Nu weten we wel wat zo’n rabbijn doet. En dus zou mijn schrijven zich tegen dovenmansoren richten.
Maar ik ben geheel niet uitgeput, integendeel! Naarmate ik langer schrijf wordt het steeds eenvoudiger, omdat ik steeds meer reacties krijg die bijna elk weer het doorvertellen waard zijn. Ik zal dadelijk zo’n reactie met u delen. Maar eerst even gewoon wat ik vandaag mocht beleven.

Voor de urgente TV opname waarvan ik gisteren melding maakte, werd ik alsnog ingeschakeld en dus een afspraak gemaakt voor vanmiddag, die vervolgens weer werd afgezegd omdat ze liever een collega van mij interviewen, hoewel hij niet in Nederland woont, geen Nederlands spreekt en pas zeer kort geleden is aangesteld. Het onderwerp was: de geschiedenis van Nederlandse Joden na de oorlog. Vervolgens toch ik weer en zo zou ik dus vanmiddag om 14:30 uur meedoen met TV documentaire voor de Franse televisie over Jodendom in Nederland na de holocaust. Maar later weer een email dat het toch niet doorgaat want de camera van de tv-ploeg was gestolen. En ik mijn agenda dus weer omgooien. Keeps me busy!

Ik moest vanochtend al vroeg m’n bed uit, ochtendgebed en dan op naar Nijkerk om officieel afscheid te nemen van Roger van Oordt, directeur van Christenen voor Israël. Niet dat hij stopt, helemaal niet. Waarvan hij dan precies afscheid neemt is me uiteindelijk wel duidelijk geworden, maar vergt te veel van de mij ter beschikking gestelde ruimte voor mijn dagboek om dat uit te leggen.

Gisteravond laat thuisgekomen. Inspectie! Neen, niet van een school. Inspectie van een keuken! Al meer dan twintig jaar huurt een cateraar uit Antwerpen een hotel af voor Joodse gasten uit Israël, Zwitserland, USA, België, Frankrijk, Engeland. Orthodox Joodse families, alleenstaanden, jongeren en ouderen die gewoon een weekje of langer op vakantie willen. De caterer adverteert en zo komen de gasten. Gasten die elkaar gewoonlijk niet kennen en ook geen enkele band met elkaar hebben. Ik vermeld dit even omdat outsiders die al die Joden zien altijd denken dat ze allemaal familie van elkaar ze zijn. Ze dragen immers allemaal een keppeltje. Dit jaar wordt het dus Baarlo. Maar wat doe ik daar? En nog voor het is opengesteld? Ik ga kijken hoe de keuken gekasjerd kan worden, daar richtlijnen voor geven en ervoor zorgen dat gedurende de hele vakantieperiode mijn verklaring dat al het voedsel koosjer is niet alleen een verklaring is, maar daadwerkelijk staat voor kasjroet, een soort Kema Keur, maar dan voor orthodoxe Joodse keuken.

Ook heb ik een verzoek ontvangen van een organisatie waar ik, althans dat schreven ze mij, in het Comité Aanbeveling zit. Of ik een artikeltje kan schrijven van zo’n 3000 woorden, 4000 mag ook. Nou, ik weet niet of u beseft hoeveel woorden vierduizend woorden zijn. Maar laat ik u verklappen dat dat echt geen artikeltje is, maar een groot artikel. Om u enig inzicht te geven: zeven keer de lengte van hetgeen u tot nu toe in mijn dagboek van vandaag hebt gelezen.

O ja, ook vanmiddag een interview met het NIW, het enige Joodse magazine dat Joods Nederland nog rijk is. Onderwerp? Mijn vriendschap met de scheidende directeur van Christenen voor Israël.

Voor de Joodse jeugd worden zomervakantie activiteiten georganiseerd door Chabad Holland, een chassidische beweging waartoe ikzelf ook behoor. Aan mij om de financiën te regelen en de administratie bij te houden, zodat alles netjes klopt.

Ook nog tussen 16:00 en 17:30 uur mijn 60+ lernclubje gehad. Onderwerp? Stromingen in het Jodendom. Het Jodendom bestaat namelijk uit stromingen. De niet-joodse lezer zal al snel denken: net als het christendom. Maar dat klopt dus geheel niet. Want al die Joodse stromingen hebben precies dezelfde uitgangspunten, er bestaan geen onderlinge dogmatische verschillen. Dat is dus anders dan in het christendom. Er is nog een kardinaal verschil (om even een niet-joodse uitdrukking te gebruiken) tussen Jodendom en christendom. Als een Christen zich uitschrijft uit de kerk, dan is hij dus geen christen meer. Een Jood daarentegen blijft altijd Jood, zelfs als hij zou zeggen dat hij een ongelovige is en nergens meer mee te maken wil hebben en zelfs anti-Zionist is. Voor de omgeving geldt: eens Jood altijd Jood. En het vreemde is dat ook de Jood of Jodin die het gehele Jodendom heeft afgezworen, toch ook voor zichzelf Joods blijft. En als hij op vakantie gaat, brengt hij uiteraard dan wel een bezoek aan de synagoge en stuurt mij een trots selfie met als achtergrond de synagoge.

Een telefoontje voor een lezing volgende week in Elburg, een afspraak in Brussel en planning van een vergadering van de Adviesraad van het Cheider. Ik ben uit het bestuur, maar ik blijf trouw aan het Joodse onderwijs, maar dan nu wel op afstand en omringd door niet-joodse onderwijsdeskundigen en politici die allen ervan doordrongen zijn dat het Cheider, de orthodox Joodse school, behouden moet blijven voor Nederland. Het is een monument, maar dan wel levend.

Het is laat, ik ga mijn e-mails doornemen en een meneer proberen te antwoorden. Hij stuurt mij een hele lange e-mail waarin hij poogt een midden te vinden, een balans, tussen christendom en Jodendom. Waarom die balans, hoor ik u vragen. Jood-zijn loopt via de moeder. Als je moeder Joods is, is het kind ook Joods, honderd procent. Zelfs als de vader een niet-jood zou zijn. Wij kennen weliswaar een half-jood, maar daarmee bedoelen we niet dat hij/zij half Joods is, maar een Jood die erg kort is (grapje!). Om de een of ander reden is deze mijnheer onder psychiatrische hulp gekomen. En omdat de vader van zijn vader Joods was, heeft de psychiater hem verteld dat hij Joods is. En dus voert deze gelovige christen een inwendige strijd tussen Jodendom en christendom. En dus mag ik als rabbijn hem helpen. De richting die ik hem wil geven is duidelijk: ik probeer hem naar de kerk terug te krijgen, want de psychiater moet zich bezighouden met medicatie en niet met rabbinale uitspraken. Ik geef toch ook geen pilletjes!

Ik ben zeer pro Hal, een mens. Misschien ten overvloede, als het artikel verdwijnt gaat mijn reactie mee. Die rabbijn zei heel veel o.a. hij bemoeide zich niet met pilletjes van de psychiater, de psychiater mocht zich niet met de Rabbijnen bemoeien. Als je getraumatiseerd bent, is een menselijke benadering veel belangrijker dan een pil. Zie mijn literatuur.

Reactie op Opperrabijn Jacobs,

DROG REDENATIE Totaal niet waar. Ik ben maar om reden jood, dat is de Shoah, door het besluit aan de Wannsee werd mijn moeders familie uitgemoord. Zij overleefde, de jodensterren in Westerbork was het brandmerk van de Nazi’s. Over je moeder een jood, jij een jood. Weet u hoe oud dat is? Vroeger was het de manslijn, logisch vrouwen waren altijd minder dan vrouwen. Dat is veranderd om reden van “de vrouw baart, bewijs.” De man is niet zeker. Stel je bent volgens u halachisch (je leert nog wat op je oude dag) niet joods, maar je vader is vermoord Hitler hield zich niet aan wat rabbijnen vonden. Je bent getraumatiseerd net als een kind van een vermoorde moeder. Moeten die naar verschillende psychiaters? Ik ben een beetje joods geworden, aub niet tot 120. ( ik weet nog altijd niet waar dat symbolisch voor staat. Behoefte aan voorlichting heb ik niet) Geen sabbat of wat dan ook. Opgegroeid met Pasen en kerstmis. De joodse feestdagen kende ik niet. Wat me tot een jood maakt, is de oplaaiende jodenhaat. Daarin ben ik niet alleen solidair, maar ook provocatief. Ik kopieer dit naar mijn eigen pagina, voor het geval mijn reactie verwijderd wordt. Manja Croiset Schrijfster en activiste op velerlei gebied. Anti Rabbijn, Anti Psychiatrie, Anti Artsen met hun eigen wetten, Anti alles met zeggenschap. Overigens, ik keek zo uit naar de dood. Nu, stel een van de pakjes arriveert, wat dan? Dan moet ik, wat mijn neef ligt in puin.

Ik kan niet MOETEN en dan ook nog alleen, want anders zijn er anderen strafbaar. Heb ik echt de wens niet meer? Jawel, hoe heerlijk vandaag geen Anja. Niets meer regelen. Geen boodschappenlijstjes. Geen gebedel en zo veel meer. Vier prachtige nieuwe vullingen allemaal weg. Moet ik nu op een gruwelijke manier in eenzaamheid overlijden, plus als er wel iets zuiver geleverd wordt, ik blijf de woorden van Sandra van Loon horen over bij oraal, na drie uur niet overleden, alsnog IV . Nu merk ik dat niet bij mijn dood, maar astronomische bedragen en ik meen toch dat ik verzekerd ben. En het komt altijd uit het illegale drugscircuit. Hoe zit het met niet ethisch wel de wet. Dit is in strijd met de wet. Arts afhankelijk, hoe geldig is niet reanimeren? Nu heb ik zgn. mijn een eerste zelfmoordpoging.

Nee, ik trachtte af te maken waar de zorgvuldigheidseisen niet klopten. En maar vechten met mensen en bespottelijke wetten. En krom scheef alleen inhumaan.

Picasso Wim Kan. Tovenaarsleerling. Goethe, Dukas, Furstenberg, Manja Croiset

Knallende Koppijn. Basis Brein. Uit de hand gelopen SubLimEREN

Zeker geen homo ludens, ik deed niets tot ik kon lezen.
Lezen en Observeren, daarna pas doen.

Picasso one liner.

De vele facetten des levens. Problematiek maakt Inventief/Creatief. Manja Croiset

De vele facetten des levens.
Muziek dans schrijven schilderen.
Of consumptief.
Wandelen rennen.
Zon en zee en winter en water.

Als dit alles wordt weggevaagd door oorlog e.o ziekte, leef je niet. En niemand maar dan ook niemand kan en mag over een ander oordelen.
Het gebeurt wel en artsen en justitie (lees mensen, de politiek, democratisch gekozen) hebben teveel macht.

Op mijn wijze draag ik nog iets bij.

Maar altijd pijn, eenzaamheid, overlast, outsider/ outcast. Bedelen om hulp staat voor armoede en ontluistering. Waarin geen platitudes passen.

Door het artikel onverwacht een positieve stroomversnelling en inktvlek.

Een ander aspect, deze bundel schreef ik onverwacht meer dan de achterzijde doet vermoeden.


Bewust gekozen i.v.m. websites, want wat ik ook probeerde, ik kwam niet door het taboe heen.

En nog een, veel mensen op Facebook bezig met hun eigen werk ook ik, alhoewel ik een geëngageerd mens was/ ben?

Als ik niet door pijn en andere zorgen wordt opgegeten, is er meer ruimte om op anderen te reageren, waarin altijd weer verbaasd ben over de hoeveelheid/ breed spectrum van mijn kennis en impressies.

Verbijsterd, want hoe weet ik langs de zijlijn jaren isolement en opnieuw.

Tegelijkertijd heel boos en bezeerd education basic en nog altijd onbekend.

Muziek, Schilderkunst, Toneel ,Politiek e.v.a.
Ze komen allemaal in mijn visie in mijn boeken terug.
Mijn fictie, die altijd waargebeurd kan zijn.

Hoe moeilijk het duidelijk te maken is, dat hameren met 1 vinger op mijn iPad eenvoudiger is dan iets drinken of eten. Haren kammen e.d. plus nagenoeg alleen de hulpverlening zien. Een vorm van armoede.

Toeschouwer of Deelnemer, een vraag zo’n beetje levenslang.
Filosoof of Zonderling.

Een kleine bloemlezing, die gratis zou moeten zijn.
Altijd alles zelf ontworpen.
Vele grafici zijn kunstenaars in mijn optiek.

https://www.destadamersfoort.nl/deeljenieuws/lokaal/347853/ik-ga-door-tot-mijn-laatste-snik-

Manja Croiset

De trigger van de stroomversnelling.

Spreekt voor zich.
Een ontwerp dat iets van mij vertegenwoordigt
Altijd schrijvend en ontwerpen denken, de mens die ik na decennia geworden ben.

Wat goed, ik ken nieuwsflits niet. Is dat landelijk?
https://nieuwsflits.nl/ik-ga-door-tot-mijn-laatste-snik/
Ging een pauze nemen nu eerst online.

https://nieuwsflits.nl/
Landelijk, wat een inzet, Hanneke
😊😌🍀❤️💧🩸 oftewel met bloed zweet en tranen!

A one liner.
Niet eerder gerealiseerd, een homoniem.

Deze dagen alleen, alleen blijkt een homoniem “In Memoriam de vermoorde famile van mijn moeder” Manja Croiset

Mijn eigen herdenking, geen aansluiting in de huidige maatschappij.

https://youtu.be/iqWO1dFT8Bk

Filosoof of Zonderling

maupie-aan-de-ringen-jpg1-april-1918hanny-met-vriendinnenhenriette-bamberg-2de-drie-kinderen-kool-mozesde-drie-kinderen-koolmaupie-en-joop-in-de-erker-1932img_4758

groot-oudersklassefoto-joop-kool-op-zijn-knietjes

joop-1928jetje-1927jetje-1933joop-jose-koolhanny-met-vriendinnetjes-1931

Laten maken in plaats van een Stolpersteine voor jou mijn moeder Paula Croiset- Kool

http://www.ako.nl/categorie/?f43156=Manja+Croiset

5175A98A-A085-45B9-A8B5-498C1A2E38BD

cropped-herdenken-kun-je-niet-leren-page-001.jpg
https://nl.wikipedia.org/wiki/Manja_Croiset

View original post

Waarom 24 April een gedenkwaardige dag is? Manja Croiset

Waarom 24 april een gedenkwaardige dag is.

Niet omdat het 105 jaar geleden is, dat mijn vader geboren is en tegelijkertijd wel.
Het was 8 jaar geleden, dat ik voor het laatst in staat was bij Hal thuis te komen.  (Sinds zijn pensioen als enige)

1CE833E8-1B9C-4FC4-999B-C2E53B31279F
Nauwelijks in staat, door hem en een hulp, die me reed naar binnen gezeuld.
Ik heb daar de cd van mijn vaders crematie gespeeld en tranen met tuiten gehuild en niet kunnen bevatten, dat ik 5 maanden ervoor zonder een traan te laten dat live heb meegemaakt. Wel bewust dat het indrukwekkend was.

Ging het aan me voorbij? Nee, een jong lid in de familie huilde tomeloos en ik heb haar in mijn armen genomen.

24 April 2012

Ik was al een fysiek wrak, maar voelde me verplicht naar mijn moeder te gaan.
De eerste 24e april na haar mans haar overlijden. Ze zei:  “heb je gehuild ‘kind’?”
“Ja, het is Odo’s verjaardag.”

Ze had een zeer trage vorm van Parkinson, de exacerbatie van die klachten was extreem na zijn dood.

Ze zei: “ ik heb niet gehuild”ja, wel dat heeft je lichaam voor je gedaan
Op dat moment hebben we mijn regels “zonder tranen, huilt mijn lichaam” besproken voor bij haar dood. Die kwam 2 1/2 week later.

Onnozele ik, dacht uitrusten. Maar #remissie was er nog nooit geweest.

Dat doet een stigma. Vanaf 2009 toen ik mijn 1e oor verloor en daarvoor ook al in mindere mate rolstoelgebruiker.
In maart was ik nog in Zuid Holland op de verjaardag van een achterneefje, totaal niet het idee voor het laatst. Moeizaam dat wel, maar dat is voor mij gewoon.

Ik heb nog geschitterd op de boekpresentatie 3 juli 2012. Gelegen tot 15.00 aan gejurkt door een hulp die ook reed. Om 20.00 weer in bed.

2659E45F-EECB-49A8-ABC3-AA4D0EAF64842F7C2968-9D14-42E3-B9DE-9D1C264C98DC
“Nog een” zei mijn hulp. Schier onmogelijk, dit al heel bijzonder. Niet de houding van een oud ballerina, maar mijn hoofd een fractie scheef en ik lig.

21A64B87-0163-44A3-868F-95FC8D40B39D

 

ik signeer 2

Dat je ook vanuit een rolstoel kunt presteren op je wenkbrauwen, had ik in 209 al bewezen. Dik van de prednison naar het feestje van de uitgever.

 

69A9502F-EC00-42C7-9183-C2304A6A66AA

Elikser feest 11 sep 2009 016
2ECC4A64-00DA-49EE-9656-76E638D08A7E

Elikser feest 11 sep 2009 014

Elikser feest 11 sep 2009 050

Elikser feest 11 sep 2009 025

6EAA25EB-77AC-4C2E-82D9-9F9D31F02254

Mentaal ging het me goed, fysiek niet. Geen “zonder tranen huilt mijn lichaam” Opnieuw veel medische blunders en veroordelingen. Pas in 2019 was het officieel neuroborreliosis ontwikkeld vanaf 1986, ach, waarom niet “een medische misser”

De laatste ‘take’ voor de documentaire was op bed. “Me van geen ‘teek’ bewust.”
Daar lig ik dan, het stigma blijft aan de orde. Op fysieke gronden euthanasie goedgekeurd.
Maar eens een psychiatrische patiënt, altijd een psychiatrische patiënt. Hal -die zelf nooit met oorlogsslachtoffers heeft gewerkt- heeft voor me gevochten.

foto eo
Deze foto een schnitt uit een tv programma over euthanasie van de EO, mijn situatie totaal verkeerd bekeken alsof ik niet ernstig leed, de mondige patiënt afgezet tegen
een terminaal zieke kankerpatiënt, die zo graag leven wilde. Nou, ik ook.
Getrouwd kinderen kleinkinderen, alhoewel ‘leed niet vergelijken’ mag dat m.i. hier wel. Vanwege het vertekende beeld. De vrouw in kwestie had een goed leven gehad , ik niet.
Heel onsmakelijk, die EO, die ook mijn familie thuis belde. Knallende ruzie.

Hij heeft het Q.Q. naar mij net zo slecht gedaan als alle anderen. We hebben pas hier thuis meer en meer met elkaar gepraat. Terwijl hij bij me op bed zat.

Hal met Wink

We mochten elkaar op dag één, 34 jaar geleden. Maart vorige maand.

Geschiedschrijving is niet mild, ook niet over de mensen van wie je houdt, tenminste bij mij. Hij de naam, ik de know how.  Maar ik ben niemand. Met mijn mijn kennis heeft hij wel voor me gepleit, het mocht niet baten.

Er moet uit de wetgeving de vereiste van een psychiater bij een fysiek zieke patiënt. De rol van een SCEN-arts zonder meer te groot. Terug brengen tot: “ is het echt vrije wil en is het niet in een crisis.”

Hoe graag zou ik me hier hard voor maken, vanzelfsprekend tevens voor anderen.

En mijn mishandelingen door decennia heen en de psychiatrische patiënt  in het algemeen.

EUROPEES HOF voor de RECHTEN van de MENS, MISDAAD tegen de MENSELIJKHEID.

In het begin op bed, oogde ik nog goed, dat is drastisch veranderd. Nu ligt mijn hoofd nog platter. Maar ik ben blijven werken. Het laatste boek een gegeven, wel af en toe een update waarbij de prijs te hoog is.
336BDAF0-508F-4F73-B2BB-DF1412732D09

Vaak de vraag als ik niet beschimpt word: “ hoe houd je het vol? Ik zou dat niet kunnen. Maar een keus met de attitude van de medici heb ik niet.

28D96F51-F409-4D61-9367-F15C937F65C0

suffering

U zal van mij geen applaus horen voor dat wat ‘zorg’ heet.

0877F6D7-9B04-4C1B-B233-1A8370963F19

In toenemende mate slecht en verwaarloosd. Een grof schandaal, weliswaar grote nuanceverschillen, maar meer dan 7 decennia. En dat maakt me niet tot een aangenamer mens. Wel principieel en van sommige mensen houd ik voor altijd. Soms zeer emotioneel om een ander. Maar nee geen roze zoet suiker type. 

Dit wel, die actie tegen het gesloten rechtscircuit, maar men is te laf ook de media nu natuurlijk helemaal. Ook artsen te laf.

Mijn huidige huisarts: “ totaal niet ethisch, maar wel volgens de wet”

Veel stuur ik online naar de STAD AMERSFOORT ONLINE, maar ook zij te laf .
Voor Covid 19

Iets wat ik niet bevatten kan. Ook ik Corona tijd onderdanig aan de wet, niet wat ze echt zelf juist achten… GEHOORZAMEN
Een huisarts, die goed beslagen ten ijs kwam en veel voor me doet, ook bijstelt als ik zeg, dat het anders ligt. Collegae aanspreken op hun miskleunen, dat zit niet in het pakket.

Wel veel zaken, die ze totaal niet hoeft te doen.

Daarin frappez toujours.

Manja Croiset

Van Kameleon tot Activist. Manja Croiset

VAN KAMELEON tot ACTIVIST

In verband met het doorlopende onbegrip/misverstanden.
Bij deze. Met een zeer significante aantekening.
Mevrouw Witteman heeft het over de medicijnvergiftigingen en mijn verwoeste zenuwstelsel.
Dat dacht ik toen zelf ook nog.
Ongetwijfeld heeft het wel een rol gespeeld in mijn Leidse tijd al menig specialist, maar geen neurologie.
Nu heb ik dan eindelijk een goede huisarts, met haar expertise en mijn geheugen,
heeft het beestje een naam nl. Teek of ik naar de huisarts was? Wis en waarachtig
1986, niet behandeld. Lyme werd neuroborreliosis en daarom lig ik hier.
Zeker was ik geen mannetjesputter, maar voorjaar 1986 wie kent me van voor die tijd?
Is er een excuus gekomen van de vorige huisarts, die me benaderd heeft als
“Gek is lastig”?  En deze gek is HEEL LASTIG, rechtszaak na rechtszaak.
Geen poot aan de grond, dat klopt, ik sta nl. niet meer. Op voorhand verloren,
artsen hebben nl. altijd gelijk.

Vandaar ik een procedure wens tegen het gesloten rechtscircuit van medici.
De psychische problemen uit die tijd zijn volledig opgelost.
In de tijd van het filmen miste ik al een oog en een oor, zo geprogrammeerd
dat ik ze niet eens noemde. Er werkte hier een studente medicijnen,
op een gegeven zei ik:”wat is dat voor onzin,  ik heb toch niet een gedepersonaliseerde hand.”
Er wordt zo vaak gesproken over gesuggereerde problemen door therapeuten,
ik zal ze niet ontkennen. Zonder uitzondering…allemaal. Tautologie.
Natuurlijk speelt er heel veel als je nagenoeg doorlopend in je eentje ligt en
zijn er nieuwe gekomen. En de fysieke klachten zijn progressief.
( van regressie geen sprake meer)
Laatst was hier een vraag of ik wel eens aan de WMO had gedacht.
Bij de boekpresentatie juli 2012 spreek ik over het afnemen van mijn PGB.
De vrouw met de plant in de hand een sociaal verpleegkundige en Hal
zijn maanden bezig geweest.
En ik had een indicatie van €58.000 p.j. tot…2027.
Hoe lang heb ik deze gehad tot 1 januari 2015 over van WLZ naar WMO
Bovendien eiste het Zorgkantoor het volledige budget over 2014 terug.
2015 tot 31 december 2019 de WMO, ik wist al in juli terug naar de WLZ en
Het Zorgkantoor dat me voor een halve ton getild heeft, mede door fouten van mijn voormalige huisarts.

Mijn huisarts drong wel aan, kort geprobeerd maar alsof er niets bekend was.
In overleg met mijn betrokken familie besloten alles te stoppen.
Niet weer die ellende.

Hoe ik me red? Niet. Dan de SCEN-artsen incompetent en laf.
Dit is toch wel heel bijzonder als je te ziek bent om uit je ogen te kijken,

“ik kom wel terug als u zich beter voelt”
Het kan ook niet. Mijn nieuwe huisarts, nu 2 jaar leert nog steeds van mij.
Hoe kan een onbekende even voorbij fietsen en een oordeel vellen?
Die hele wet moet op de schop.
Ja, vaak is mijn tong scherp gewonden van het likken aan mijn wonden.
Vaak te ziek, maar de ACTIVIST in mij is springlevend, helaas helpt dat
Juridisch geen zier.
Ik zal er wel eens naast zitten, maar ik luister naar niemand meer,
ook moeilijk als je nauwelijks meer hoort.
Gelukkig versta ik wel de kunst tot introspectie en als ik weet dat ik fout zit,
is een excuus zo gemaakt. Gebleken is dat ongelijk hebben voor mij eenvoudig
oplosbaar is. En met het grootste gelijk bereik je niets.

Vrouwe Justitia is niet alleen geblinddoekt ook vast gebonden.

Vanaf nu beantwoord ik niet een vraag meer MIJN ODYSSEE en de film
vertellen alles. Het boek is even niet verkrijgbaar. Een update privé en de
Pandemie horen er in.

Manja Croiset agerende auteur

Speech Film, You Tube tekst uit Over de Shoa die nooit voorbij gaat, twee keer buitenshuis, boekpresentatie 3 7 2012, Opening bibliotheekwinkel sept 2012 (laatste keer buiten de deur) een Ode en rouwen om een verloren leven.

Balsem voor de ziel, na krijsende implosie. Manja Croiset

BALSEM VOOR DE ZIEL*

Vanmorgen zat ik vast in pijn en kou.

Nu zwaar mijn grenzen en mijn lichaam protesteert pittig.
* niets van over, maar de dag een eind op streek.

Een onbeholpen poging tot een mail die, leverde de woorden

krijsende implosie

op. Dan is het doorbroken en werk ik te hard alles liggende.

Met immense inspanning en dank aan mevrouw J. Kingma van uitgeverij Elikser, die me de bestanden stuurde en me een beetje mijn ik teruggaf en het respect van een familielid, versterkte dat, maar dat kun je niet van eten noch warmen aan een kruik etc.

Door mijn PC Crash was ik op mijn PC al mijn schooltekeningen kwijt.
Natuurlijk is de map ergens, maar die kan ik niet zoeken noch scannen.

90 procent staat in Zieleroerselen van een Getormenteerd mens.

De wolk in op Transport was oorspronkelijke gifgroen.
En laat ik die nu hier vinden in de opgeslagen afbeeldingen!
De afbeeldingen hadden allemaal namen, die ziet u niet.

18 Juli 2012 dit Radio Soest. Puur geluid kun je niet publiceren.

Toen ik me niet meer helemaal gefixeerd voelde door ziekte en
verwaarlozing, was ik in staat Mevrouw Kingma mailen en ik kreeg p.o.
via wetransfer het word bestand en kon de tekeningen van daaruit opslaan
Het betreffende boek, heb ik uit de handel laten nemen.

Om het geluid hier te krijgen de oude cd hier opeen acchenebisje portable afgespeeld en opgenomen met mijn dictafoon.

PUBLICEER NOOIT IN TIJDEN VAN ROUW EN ERFENISVERDELING.

Ja, er staan ook wel goede dingen.
Het was indertijd mijn 10e boek en het is me gelukt in de media
het accent te leggen op dat jubileum en niet specifiek dat boek.
Toen al MIJN ODYSSEE.

Zelf bekeken op tv via mijn iPad geluid op zijn hardst, maar of het te verstaan is geen idee. De Stentor en de Stad Amersfoort deze artikelen.

Stad Afoort interview Velde Osyssee

 

recensie stentor 10e boek

 

Ter onderbouwing zorg kan niet on line. Manja Croiset

#hulpverlening

hulpverlening – manja croiset

Ik zie op Wikipedia een link, voor deze dient u te scrollen.

7,7 Miljard mensen. Manja Croiset

7,7  miljard mensen, een alles in zijn greep hebbende pandemie laat ons weten hoe klein we zijn.
Als je naar beelden kijkt, is er aan het gedrag van de mens niets veranderd.
Solidariteit, dat gelooft u toch niet?
Ik meen het wel, maar het voelt niet anders mijn eigen leed.
Een mensje wiens leven al 74 jaar een drama is. Beschouwend, hoe gaat dat verlopen?
Natuurlijk zijn jongeren belangrijker, mogen ouderen nu onbeschoft behandeld worden?
Nee. Is er verschil? Nee, dat was al aan de orde Leben oder Theater is wat dat betreft niets veranderd. Feliciteer je iemand, lichtelijk morbide. Negeren? Hoe erg is dat? Je mompelt wat/ krabbelt wat… en dat is het dan.
Terug naar mij. Hoe moeilijk kan het zijn iemand, die belangeloos een keer p.w. boodschappen doet, een ontbijt klaar en wat fruit schoonmaakt?
Mijn haperende woorden.. , troost Schoonheid nog? Wat is schoonheid nog?
Maakt het uit of het een kogel of een ziekte is?
Elk woord, elk beeld is gemeend, maar toch….

LEBEN oder THEATER repeteer ik.

Dag mij zo onbekende grootvader, ik ben al heel wat ouder dan jij….

Manja Croiset

Is er nog iemand domweg gelukkig, wie is er dapper?

De man, die ik zo bijzonder vond,

(Wie vond dat? Was hij dat niet zelf, die mij
een dienst bewees? Respect ? Dédain)

blijkt zo klein en ik voel me bedrogen.

Er is een grover woord voor.

Gewoon een mens, die zijn eigen hachje redt. Liefde is onvoorwaardelijk.
Maar diep respect, het mijne is hij kwijt.

Maar als ik zo niets ben, is het dan belangrijk?

Ik draai me om misschien slaap ik nog iets…

 

1DBD7ED3-ED3D-4E94-BFD0-976960B24638

het is beter jong te sterven-page-001dit is geen vaarg maar een stelling-page-0014352371E-E2B5-40CA-B9D6-DDB9FE19A78D
Charlotte Salomon
BE4ADD23-5F76-4702-AEBA-BDEB4134DFA5

 

6C471E69-2CEE-4DD9-9E6F-9A0FDB43DD06

 

EF398F9C-E626-471D-9C73-4ADCC167EB20

cropped-222597f3-22f8-4dbe-8453-4909aa73b86c-e1563162112960.jpeg

5D37C998-4124-4486-8603-012ED63B25B2

17686D50-7EDD-4CB1-BFF6-BFAEE94D6C3F

Mozes Kool kort voor zijn deportatie.

ED0B44EC-A532-41B5-B186-6345F048A764

A916CEB5-C68B-4ECB-B62B-C0FB65869F47

Wie trekt eraan de touwtjes?

7F455800-1CE2-4E94-BBD2-AD11234A62F9

https://www.bol.com/nl/s/?searchtext=manja++croiset&searchContext=media_all&appliedSearchContextId=&suggestFragment=&adjustedSection=&originalSection=&originalSearchContext=&section=main&N=0&defaultSearchContext=media_all

7,7 miljard hoeveel/ hoe weinig zou eraf gaan?

Een ADERLATING, die ruimte creëert?

Gedachten over de situatie?


Les extrêmes se touchent.


Manja Croiset

Klappen voor artsen? Manja Croiset

MORES LEREN, je kunt gewoon CREPEREN en de media laf.
Niemand durft dit te plaatsen!
Nu ook de GGD ja/ nee test.

Ballistic en krachteloos.

Rust in vrede is volslagen onzin.
vrede hebben met je dood is goed

We zijn zo… NIETS, ik heb een aardig partijtje meegeblazen, een proces. De megalomanie van beroemde mensen en machthebbers, gebakken lucht en het wordt gevreten.

0877F6D7-9B04-4C1B-B233-1A8370963F19