Schoonheid/ grenzen. E.v.a. Manja Croiset

Ook ik een ongeleid projectiel schreef ik aan iemand en teveel voor u als lezer, maar ook grensoverschrijdend voor mezelf en een lange avond wacht, de overlast van het dorpsfeest. Daar heb je er meteen een beet.

 

Je kunt dit een vorm van automutilatie, waarmee ik de minuscule kans van een enkel goed moment op voorhand torpedeer. Dat fanatiek zijn, opgeslurpt worden zal menigeen herkennen. Maar als ik scheel van uitputting of krankzinnig van pijn in een hoek lig, soms uitschreeuwend (daarna omdat mijn kracht te bovengaat wil ik wel eens boem pats in slaap vallen). Zonder die eigenschap lag ik anoniem in een instelling, waarmee ik beland bij het door mij zo gehate voetbal. Ieder voordeel hep zijn nadeel nr. 14 een nummer.

Ik heb overigens geen hekel aan voetbal, als mensen het leuk vinden om van de ene kant van een veld naar het andere te rennen, moeten ze dat vooral doen.  “Maar niet het uit hun dank gaan” dat grenst aan / is m.i. massapsychose. In Amsterdam kunnen ze het dak dicht doen, zoiets als de stormvloedkering.

HIER BEGON DEZE COLUMN

Er is zoveel veranderd in de wereld, Einstein’s relativiteitstheorie, verleden tijd, het zwarte gat is dat niet meer. Maar.. de aarde heeft zijn aantrekkingskracht nog niet verloren dan vlogen we als ongeleide projectielen door het universum/ omnivesum. 

Nu is het zoogdier de mens m.i., dat toch wel. 

Ik heb nooit van het leven gehouden, desalniettemin boeit zo ontzettend veel me.

Uit deze column blijkt meer dan de schone kunst. 

Wetenschap, die dat zelden is dan zouden er geen mutaties zijn.

Waar nu Q.E.D. onderstaat, blijkt vaker ergo conclusio.

Wat ik logica vind, vindt u niet, dan is ergo conclusio dus niet van toepassing.

Trouwens lang niet alles vind ik mooi. Pop, hoempapa, meedeiners als André Rieux André Hazes, gruwelijk. En o, heden dat is het niveau van Alexander en Maxima,  (het door mij zo gehate koningshuis, niet alleen omdat ik echt niet van deze aarde is, maar het fascisme)ontdaan van franje en ook zij sportverdwazingsverschijnselen.

Muziek een wereldtaal, gamelan en Arabische muZIEK.  

Muzak. 

Deels pejoratief in strijd met suum cuique en mijn credo:

“er is maar een soort mensen minder waard, zij die zich hoger achten.”

Veel is eerder gedebiteerd. 

Ieder het zijne blijft overeind, met een restrictie als daarin geen ruimte meer voor de eigenheid van de ander.

Dat ik geen doorsnee mens ben, is zo langzamerhand bekend. Helaas- wie wel zal menig andere lezer denken.

Na decennia ellende schreef ik hierin aan mijn nicht, wie weet, ben ik wel een schitterend ongeluk. https://www.ako.nl/van-de-schoonheid-en-de-troost-naar-de-gelijknamige-vpro-serie-9789402193039.html

Beide tv series van Wim Kayzer. Maar de hel waarin ik nu beland ben, kan ik met geen mogelijkheid mooi noemen.

Of u moet het vagevuur dat verre van vaag is, fascinerend vinden. Zee vuur kun je ‘eindeloos’ naar kijken.

Mijn visus en mijn uitputting maken corrigeren onmogelijk.

Toch durf ik aan bedgebonden  en dit bij benadering mijn gezichtsvermogen, te beweren dat mijn blik op de wereld breed is. linker oog

EAE087F6-4CD4-4A2C-99EB-E74F03BE04B4

De Schoonheid om bij een facet te blijven, kunst was in een breed spectrum genoemd, de natuur nog niet.

0971BAE3-74C8-4FF0-96E3-12683311CB67

© Manja Croiset

Advertenties

Beter Naakt dan Namaak! Manja Croiset

Beter Naakt dan Namaak!

 

 

Oude Reclame slogan.

 

Hetzelfde als

07309E72-B4CF-4A4A-8D39-7A0D74082F08

Dit was naakt….

58D4DD30-5C78-478C-9E7E-1FBFCE2E03AF

 

https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Manja_Croiset

Opeens schiet mij te binnen, dat ik via een familielid een visitekaartje kreeg van Harry Mock  Stichting Amphora Books bij de première van 

Manja, een leven achter onzichtbare tralies 

in het Eye in Amsterdam 24 februari 2014

Jammer nooit iets meegedaan, ik had zo maar dezelfde uitgever als Frank Diamand kunnen hebben. Ach eigenzinnige Manja, met haar eigen idioom, maar toch…

Vandaag in het teken van

IMAGINAIRE 

Manja Croiset

Geparenteerd aan jou Minny Mock?

 

Als Manja Croiset

Als je niet meer kan schrijven

Wat moet je dan nog

Als je niet meer kan lezen

Wat moet je dan nog

Als je geen muziek meer kan luisteren

Wat moet je dan nog

Als de gesprekken nauwelijks lukken

Wat moet je dan nog

Als je denkt telefoon abonnement opzeggen

Wat moet je dan nog

Adl behoevend moet ik nog willen

Wil  ik nog moeten

Moedwillig mijd ik de scala klachten

Manja Croiset

Ondanks het Archief

Opeens zie ik Martine Bijl en Johnny Kraaikamp

Deurtje open deurtje dicht

BE66EADE-1C3D-4350-A35C-74053AF864E9

https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Manja_Croiset

 

Alles boventafel. Manja Croiset

Alles boven tafel in 1985 een tekenbeet

De Shoah niet onderkend heette een schoolfobie. Psychiatrische patiënt zware mishandeling een. Stigma. Alles verloren. In 1986 begonnen de neurologische verschijnselen. Niet allemaal te duiden, maar noch de oogartsen noch de neurologen noch de kno-arts zeiden psychisch.

Shoah vormgegeven in boeken, de inrichtingen in het filmen, traumata overwonnen.
De teek In 1985 werd mijn ondergang. Uitgekotst en veroordeeld door nagenoeg iedereen. Ik ben blijven vechten, twee rechtszaken verloren en ik had alle bewijzen.
Mijn cv is ‘mijn Odyssee.’ Veel gevochten met deze huisarts, alles heb ik boven tafel. Maar ik ben uitgestreden en vervloekte eenzaam, wanprestatie de ene na de andere. Een wel zeer wrange geschiedenis.
In 1988 kwam ik bij een nieuwe therapeut, destijds slikte ik 1 Lora 1 mg
‘sNachts 5 mg dia de pil. Dat was alles.
Dezelfde arts die blunderde bij die teek, nam de pil af, na de uterus extirpatie.
Dat zouden enorme -steeds meer benzo’s wooden. De chemische depressie werd door onthoudingsverschijnselen, allergieen en intoleranties.
Niet het/ de enige intolerante.
Ik werd de querulant…in Hoogland

Met een hele respectvolle en liefdevolle neef.

Die van dit verhaal ook janken kan, vrees ik .
Er zijn veel foto’s van een mooie vrouw, maar dat wist ik niet, als bijna iedereen je neerbuigend behandelt en zegt, dat je alleen overlast bent.
Is er geen gevoel van eigen waarde. Dat veranderde na de dood van mijn ouders, mijn grote werken, stammen van na die tijd. Maar mijn lichaam kapot  en ik zie er niet uit en opnieuw hebben artsen me en nu In mijn THUIS beledigd miskend etc.
Er zijn er nogal wat die me een excuus verschuldigd zijn.
Het is alleen te laat. Cultiveren van problemen, theatraal en zoveel meer.
De Shoah psychiatrie een teek, de hybris van de artsen.
Bijna alle familie
E.v.a.
Manja Croiset
Hoe graag de media…, maar ik ben uitgevochten
Eerherstel genoegdoening en een voorbeeld in de kranten wat vooroordelen teweeg brengen.
Zo als de vrouw die aan BSE overleden is, mishandeld werd om ‘ haar conversie’ te overwinnen.
voor zelfkennis, is introspectie hoofdzaak.

Imaginaire interview. Manja Croiset

Onherroepelijk aftakeling en ziek zijn. Er is meer dan oorlog waar ik overschrijf/ schreef. 

Een imaginaire interview. 

Meer monoloog. 

“Waarom schrijft u?” 

Een poging om van mes chagrins mes plaisirs te maken en om wantoestanden aan de kaak te stellen. 

Eerst keek ik met verbijstering naar mijn imposante Wikipedia. De verbijstering is gebleven, echter met een andere invalshoek. 

Hoe is het mogelijk, dat ik onbekend ben bij het grote publiek? 

Dat moet meer zijn dan mijn bedlegerigheid, dat kan niet anders. 

Veel mentale problemen zijn overwonnen, nieuwe dienen zich aan door mijn verwoeste lichaam. 

Weinig aansluiting bij mensen vinden in combinatie met mijn fysieke beperkingen. 

Contacten waar ik me prettig bij voel, zijn geblokkeerd. 

Overgeleverd aan ‘zorg’ daar is de ZORGvuldigheid ver te zoeken, terwijl  het juist heel nauw steekt. 

In plaats van goed te luisteren, is het onbegrip groot. 

Je kan iemand ‘lezen’ zonder een woord of aanraking. 

Het odium van de querulant /arrogant. 

Soms voel ik me een estafette stokje, dat zo snel mogelijk moet worden doorgegeven. 

Welke arts / jurist heeft de bereidheid toe te geven, dat ik het beter weet/ een fout toe te geven? (ze zijn er wel) 

Om nog maar te zwijgen van het CIZ Wijkteams Zorgkantoren. Gevoelsmatig benadert het een onder curatele stelling. 

”Slechte hulp is geen hulp. “

“Geforceerde intimiteiten zijn geen intimiteiten.”

Geholpen moeten worden en verantwoording afleggen aan mensen, die geen flauw benul hebben waarover het gaat. Hoe vaak heb ik gehoord? 

“Je bent de enige niet? “ 

Verdomd ‘t-is-nie-waar. 

Nee, dat heb ik nog nooit gedacht, veel te veel gezien. Menig vals woord aan mijn adres. Ook zonder schelden: 

“we leven in het rijke westen, daar pluk ook jij de voordelen van.” 

Armoede zonder geldgebrek kan heel groot zijn. No escape door het stigma van de psychiatrische patiënt. 

Toch kan ik ondanks mijn blik op de wereld zo geabsorbeerd worden door pijn, dat mijn perceptie en interesse afneemt of ja, dat weet ik nu wel. 

Neuralgieën, gevoelloosheid, paresthesie valt alledrie onder de noemer pijn. 

Meer dan een jaar geleden zei ik : 

“het is ook pijn. “

Eveneens ik ben PIJN. 

Een immense schok toen ik een poosje terug schreef: ”leefde ik maar in een oorlogsgebied en werd dood geschoten.” Volledig bewust van wat ik zei. 

Natuurlijk trachtte ik te helpen, toen ik erachter kwam, dat iemand vlak daarvoor een vriend op die wijze was kwijt geraakt. Troost daarin bestaat nauwelijks. 

Vreselijk als je iets zegt en de reacties: ”o, dat heb ik ook. Ik begrijp je volledig” totaal iets anders. Natuurlijk zegt hij/zij dat uit eenzaamheid. Velen willen mij een lesje leren. 

Denken dat ik geen mededogen heb, niets is minder waar. Mijn empathie en kennis is groot. Mijn leven een te harde leerschool. Helaas hypersensitief. 

Liefst zou ik al het leed van iedereen weg nemen. 

Je feliciteert bij een geboorte, maar ik denk, o mijn god wat staat dat kind te wachten. Vroeger haalde ik afhankelijkheid en hulpbehoevend door elkaar, een pejoratief andere lading, die soms wel op elkaar aangrijpt. 

Een heel systeem moet op de schop. De regelgeving in de (para medische wereld is absurd. Elke schijf meer, is er een teveel en de zeggenschap te groot.)

Als jongste van drie dochters, mijn oudste zus eerste generatie. Ieder de eigen problematiek en karakter, waarvan ik denk dat ik de meeste inzichten heb verworven door mijn bizar verlopen leven. 

Mijn weblog: “ inzicht zonder uitzicht” kennis maakt zeker niet gelukkig. 

Maar kennis vergaren uiterst boeiend. 

Grote veranderingen heb ik doorgemaakt. Te laat voor mijn lichaam. 

Een gruwelijk einde. 

Manjaforisme “een mening is subjectief en derhalve geen feit” Daaraan inherent: “ik kan niet in hun hart en hoofd kijken” 

Niemand heeft voor zijn plezier problemen of is ziek. Wel weet ik, dat ik de kunst tot introspectie versta. 

Een Einzelgänger zeker, maar een gedwongen isolement is iets anders, door zacht uitgedrukt mijn handicaps en weer veroordeeld tot ongewenst betaald ‘gezelschap’ dat zelden doet wat ik vraag. 

Om te eindigen met de woorden, die bovenaan mijn Facebook account staan. 

“Mijn tong is scherp geworden van het likken aan mijn wonden, het levert spitsvondigheden op” 

Mijn wens voor het einde consistent. 

De doodsangst van mijn moeder heb ik overgenomen. Na haar stervensbegeleiding was ik hem kwijt. Nieuwe gevechten in mijn leven, onrechtvaardigheid, waarvoor ik niet week, eisten hun tol en die angst kwam terug. 

De martelgang is echter zo inhumaan, dat die angst daarbij in het niets verdwijnt. Ik kijk vele disciplines daar op aan. 

De laatste versie van MIJN ODYSSEE is uitzonderlijk en verdient een Hardcover… Waarom die zo veel duurder is dan de paperback met wat royalty €48,75 

ISBN 9789402172560 de Hardcover ISBN 9789402125061 €75,95 zonder.

Bij inkoop door mij nog geen €5 verschil. 

Mensen, die dit lezen en de wereld die er achter schuil gaat niet kennen, kunnen het terzijde leggen of mijn Odyssee lezen. 

Een lesboek, dat absoluut niet alleen over mij gaat, verslaggeving van impressies. 

Een immens karwei, elk woord tot je door laten dringen en laten beklijven. Alles wat hier staat is eerder door mij gedebiteerd. 

Teveel gedaan…

Amechtig ga ik een soap kijken, daarvoor heb je noch ogen noch oren nodig en is concentratie(kamp, denk ik)

Ik had het met een vriend gedeeld, helaas kan ik nu niet overleggen…, moet ik ook niet willen. Een Faceboekanier. 

Zo’n pestbui, dat ik bijna iets stoms doe.

Zijn reactie ontlokte me een glimlach en een lichtje in mijn ogen met het gevoel erbij te horen. 

De nacht werd verder een pijntopper. 

Er speelt zich hier een tragedie en een ongelooflijk schandaal af.

Ik verga van de pijn.

 “Met dank voor uw openhartigheid Mevrouw Croiset.”

Nomen Nescio

Mag ik weten of het een gedrukte of een digitale versie is en krijg ik nog inzage voor het ter perse gaan? Hoe laat zakt de krant?

Hiermee acht ik bewezen, dat mijn werk meer facetten kent dan oorlog.

Muziek ter afsluiting, niet orchestraal daar voor is de ruimte te klein.

Iets van Schubert, geen forellen teveel graten.

NN:” mag ik u even interrumperen , uw lange verslag, lardeert u doorlopend met woordspelingen. Waarom doet u dat?”

Een overlevingsmechanisme en ik ben geen zonnetje, anders ben ik niet leesbaar.

Schubert. Iets waar op ik gedanst heb. Nee, dat is nostalgie. Ik stond eerder in de Kleine Komedie dan Youp van ‘t Hek.

5B023C3F-56D7-4EF7-A05A-73DC3F54B91FNN “ nu maakt u een grapje”

Nee, dat is niet het geval, dat kunt u lezen in  mijn kinderherinneringen ISBN 9789402169829

“ mijn leven achter onzichtbare tralies”

en daardoor in

“MIJN ODYSSEE”

NN “ het is erg lang geworden, het overschrijdt de mij toegestane aantal regels. Het is wel een samenhangend verhaal. Ik zal de redactie cultuur vraag om dit speciaal in de boekenbijlage te plaatsen. Mag ik u bedanken voor de gastvrijheid, en de aangename omgeving. Het was me een waar genoegen”

60313927-E409-4F3B-AC7E-2D02E33623C9

Dat was geheel aan mijn zijde.

“ u hoort nog van mij, waar en wanneer en tegen de gewoonte in , krijgt u van te voren inzage”

 

img_4703

Graag wil ik meegeven dat mijn keuze is gevallen op het Octet van Schubert met Janine Jansen, nog gedubd over Der Hirt auf dem Felsen, maar ook dat is omzien, mijn zus heeft het gespeeld. 

Keuzes maken ben ik heel slecht in en denk aan het meest verwarmende snaarinstrument de cello. Waarbij ik het ongetwijfeld niet droog houd.

Yad-Vashem

E4957FDE-B166-4023-8BB3-AE50173148FBF0E59E07-471F-456F-BA3A-C1EC0D3577DB

Dan begin ik onherroepelijk te huilen en denk meteen het recent overlijden van Anner Bijlsma. Ik heb de eer gehad hem te ontmoeten.

NN “ u hebt een zwaar leven geleid, maar tegelijkertijd proef ik uw rijkdom. Er is bovendien door , voor u een volkomen onbekende een schilderij waar niet minder dan 5 jaar aangewerkt is” 

NN “als ik u zo hoor dan zitten we hier volgend jaar nog. Dit had zich zeker geleend voor een uitzending. Maar dat valt niet onder mijn competentie. De omgeving leent er zich wel toe. Naar ik begreep, is hier wel gefilmd”

Inderdaad een documentaire over een deel van mijn leven. O.a opgenomen in de collectie van YadVashem. In kan me voorstellen dat het vertelde verhaal controversieel is. Maar het blijft imaginaire en lig ik te typen op mijn iPad in bef.

Mundus Vult Decipi

https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Manja_Croiset

231EA51F-33D9-457E-A7B2-53C45F22F86D

 

6123D9E6-CA36-4E6E-83E4-DE8711D8C39D

5AD6137E-66EF-4EAD-A9CC-6F98A94F536C

 

0971BAE3-74C8-4FF0-96E3-12683311CB67.jpeg

FEELING LIKE A HOBO

EF57432B-01CC-4E6E-B27D-EF03A199FED9

EAE087F6-4CD4-4A2C-99EB-E74F03BE04B4

Pietje Mier en Sjaantje kabouter.Manja Croiset 9 jaar oud.

De kop van de nacht is eraf. 

01DC8158-60F2-456E-B386-8411B6961444

Twee bladzijden van het boekje op mijn 9e. 

De leeftijd van deze foto.

Dat getypte een de tekening aan mijn vadersbureau.  Achter de eettafel.

Paar jaar geleden hierin opgenomen.

Manja Croiset

ISBN 9789402154115

https://www.bruna.nl/boeken/wendy-wil-krokodillentranen-drogen-9789402154115

https://www.bruna.nl/search?location=searchtext=Manja%20Croiset

 

https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Manja_Croiset

Bloemlezing of Rouwkrans. Manja Croiset

leraren corpsDe oude aula november 1960 jubileum Barlaeus 75 jaar aan de Weteringschans. De voorloper de Latijnse school stamt uit 1342!

5994C198-C82D-456F-AD44-16EBAA5219C2

Achterkant Barlaeus

Vanuit ons huis uit gezien..

December 2012 met wie is die vrouw in de spiegel in mijn hand

EB336E49-B829-476E-B6B0-DA54FDA2C168

“Bloemlezing of Rouwkrans.”
Er zou een boekpresentatie zijn in de Bibliotheca Barlaeanorum, inmiddels was de spinazie academie erbij getrokken.

Bibliotheca Barlaeanorum – lijst

43C23BFA-1410-4C95-8DBA-8D3EA6DB2AA4

Heel kort van tevoren werd ik afgebeld er waren andere bezigheden.
Een half jaar eerder hier in Amersfoort.

Wat zie ik nu bijna 7 jaar na dato, dat hij een stuk Babylon MIJN speech op 3 juli 2012 gebruikt heeft. Hij heeft toen ook stevig aantekeningen zitten maken. Natuurlijk familie van…de Asser noemt hij niet. Doe ik het nu Met juffrouw Monasch een dispuut over Joosje’s dansen. Ik ook, ze noemde een verkeerde balletschool.

ik gaf weerwerk. En op het laatst, dat zal ik toch wel weten. Ze is mijn nichtje.

Jouw nichtje zei ze verbaasd. Ja. Einde gesprek.

In het

 

Berghotel waren veel Barlaeanen, zo waar pers. De schoonvader van een toenmalige hulp. Ontzettend veel (oud)buddy’s

 

 

En de directeuren van Kamp Amersfoort en de joodse omroep.

Mijn neef Dennis en de vrouw van Hans veel buren.

De beste bezochte bijeenkomst. Iets anders dan die aanfluiting in het NHM

onderstande foto moet op de Zieseniskade genomen zijn.

er-staat-een-huis-5-page-001

ons-leefgebied-schnitt

 

21A64B87-0163-44A3-868F-95FC8D40B39D
Overal sta ik nagenoeg onzichtbaar niet los.
Hier de link waar hij nog te koop is.
Deze is wel de moeite waard.
Bloemlezing of Rouwkrans auteursrecht moi. De oude schrijfstijl.
De nachten hadden en oogleden is anders.
https://www.elikser.nl/wie-is-die-vrouw-in-de-spiegel.htm
Manja Croiset
https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Manja_Croiset