Beter Naakt dan Namaak! Manja Croiset

Beter Naakt dan Namaak!

 

 

Oude Reclame slogan.

 

Hetzelfde als

07309E72-B4CF-4A4A-8D39-7A0D74082F08

Dit was naakt….

58D4DD30-5C78-478C-9E7E-1FBFCE2E03AF

 

https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Manja_Croiset

Opeens schiet mij te binnen, dat ik via een familielid een visitekaartje kreeg van Harry Mock  Stichting Amphora Books bij de première van 

Manja, een leven achter onzichtbare tralies 

in het Eye in Amsterdam 24 februari 2014

Jammer nooit iets meegedaan, ik had zo maar dezelfde uitgever als Frank Diamand kunnen hebben. Ach eigenzinnige Manja, met haar eigen idioom, maar toch…

Vandaag in het teken van

IMAGINAIRE 

Manja Croiset

Geparenteerd aan jou Minny Mock?

 

Advertenties

Eerst een imaginaire interview nu regie. Manja Croiset

Kennen jullie me nog of weer? Nee, nooit eerder gedaan. Als al was ik de performer.
Aan Mattie
Heb je die eigenwijze. Heb je niet iets lossers met een modern sieraad…??
Ik ken de inhoud niet. Maar iets minder stijl, beetje meer schwung?
In elk geval met accent anders te ‘kleurloos’ laat je uiterlijk ook spreken. Boekpresentatie op mijn 66e met rolstoel… en toch!
F3735981-E8D4-4E9B-BF1F-FF172066F97F
Vraag was welke voor PR zie boven.
Dit is dus echt te lang geleden deze foto ‘ spreekt boekdelen’ iets met het boek in je hand? Dit is flirten met het leven.
9315046A-3975-4A31-8F8E-87712377C595
Mattie vind ik heerlijk. Er zijn wat modeshows hier geweest. Komt Karin?
 Even  in je profielfoto’s gekeken… Te blurry en toch pakkend. Die groene echt te oud. Olijfje met pit… maar dit.

4BF2706E-8EEB-4DAE-91CC-65137201620F

Mail me anders het pdf dan kijk ik wat bij de teksten past. Het moet jouw tekst vertegenwoordigen. Hier hoort mijn jou wel bekende tekst bij. Ik ben Ook als dochter van een graficus In gedachten bezig iets met letters.

Je flirt hier met jezelf In die spiegel, je kijk dus toch. Alleen maar wat brainstormen. Niet sophisticated…, but beauty…

Iets met deze ketting,

‘ongevraagd advies is per definitie slecht advies’ Manja Croiset

Ik ben zeer klassiek, maar het is geen statieportret.
Onbekende lezers.
Wie is de vrouw achter de letters.
PR zin!

Er zijn hier wat modeshows geweest.
Dit is leuk.
Mattie dat merk ik
2498F350-87C1-4098-9D44-35C6C8EBA005
Zit iets vreselijks te verzinnen. Opgezocht

verschillende themata.

Ben jij in staat in een speech met twee aspecten van de bundel in gesprek te gaan.
Hartstocht gaat over in mijmeringen, kun je dat?
Jammer daar hadden we eventueel iets mee kunnen doen.
Helaas niet ontsluierd die oudere dan was het met een doorzichtige sluier halverwege afdoen.
Even mijn huiswerk gedaan, de Wieken.
Is de bundel met Bruin? Ik heb hier nog uit een ook dikke tijd een zijden beige blaser met parelmoerknopen.
Je speecht niet tegen je publiek, je kan ze welkom heten daarna.
Een spiegel en
‘hartstocht gaat in gesprek met mijmeringen’
dan draai je om naar je publiek en landt in het heden… wacht even een reactie af en dan oogcontact ( ik doe het zo, al lig ik op apegapen)
Eventueel twee gedichten, regie niet strak gewoon laten gebeuren. Ook NIET oefenen.
Naturel, haper je ergens so what, dat doet het leven ook. Een mooie landing in het heden, ik zou dat a l’improviste doen…
Mijn pijnlijke voeten, doen me hard in het heden landen verre van poëtisch.( Klaar !)
Het publiek lacht en jij heet ze welkom .
Maar het ging ook om PR exusez les mots, niet de tut hola uit de provincie…
Oma’s zien er niet meer uit als passe
Tja.
Onderwerp: Mattie Dit ben jij niet en ik niet en toch pak ze , overval ze , laat ze genieten sleep ze mee.
 

Zwart en spijker! Ach waarom niet 50 jaar jonger.

Alleen Jantje Smit irriteert, de rest swingt. Henk Poort tranen in zijn ogen. Het semi klassieke stuk gedraaide Vilja lied op het randje van de gruwelijke André Rieux , kijk dit stijgt daarboven uit, ook ver boven Volendam. Smit kom niet binnen , niet naturel.

AutodidactiKA!

Een Croiset
Ik ben wel van boem pats, maar ik ken jou niet goed genoeg.
Komt de boodschap wel over?
Voor zelfkennis, is introspectie hoofdzaak.

Als Manja Croiset

Als je niet meer kan schrijven

Wat moet je dan nog

Als je niet meer kan lezen

Wat moet je dan nog

Als je geen muziek meer kan luisteren

Wat moet je dan nog

Als de gesprekken nauwelijks lukken

Wat moet je dan nog

Als je denkt telefoon abonnement opzeggen

Wat moet je dan nog

Adl behoevend moet ik nog willen

Wil  ik nog moeten

Moedwillig mijd ik de scala klachten

Manja Croiset

Ondanks het Archief

Opeens zie ik Martine Bijl en Johnny Kraaikamp

Deurtje open deurtje dicht

BE66EADE-1C3D-4350-A35C-74053AF864E9

https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Manja_Croiset

 

Extreem uitgeput, hulp is te zwaar.. Manja Croiset

‘ mijn oogleden zoeken elkaar’

Alles boventafel. Manja Croiset

Alles boven tafel in 1985 een tekenbeet

De Shoah niet onderkend heette een schoolfobie. Psychiatrische patiënt zware mishandeling een. Stigma. Alles verloren. In 1986 begonnen de neurologische verschijnselen. Niet allemaal te duiden, maar noch de oogartsen noch de neurologen noch de kno-arts zeiden psychisch.

Shoah vormgegeven in boeken, de inrichtingen in het filmen, traumata overwonnen.
De teek In 1985 werd mijn ondergang. Uitgekotst en veroordeeld door nagenoeg iedereen. Ik ben blijven vechten, twee rechtszaken verloren en ik had alle bewijzen.
Mijn cv is ‘mijn Odyssee.’ Veel gevochten met deze huisarts, alles heb ik boven tafel. Maar ik ben uitgestreden en vervloekte eenzaam, wanprestatie de ene na de andere. Een wel zeer wrange geschiedenis.
In 1988 kwam ik bij een nieuwe therapeut, destijds slikte ik 1 Lora 1 mg
‘sNachts 5 mg dia de pil. Dat was alles.
Dezelfde arts die blunderde bij die teek, nam de pil af, na de uterus extirpatie.
Dat zouden enorme -steeds meer benzo’s wooden. De chemische depressie werd door onthoudingsverschijnselen, allergieen en intoleranties.
Niet het/ de enige intolerante.
Ik werd de querulant…in Hoogland

Met een hele respectvolle en liefdevolle neef.

Die van dit verhaal ook janken kan, vrees ik .
Er zijn veel foto’s van een mooie vrouw, maar dat wist ik niet, als bijna iedereen je neerbuigend behandelt en zegt, dat je alleen overlast bent.
Is er geen gevoel van eigen waarde. Dat veranderde na de dood van mijn ouders, mijn grote werken, stammen van na die tijd. Maar mijn lichaam kapot  en ik zie er niet uit en opnieuw hebben artsen me en nu In mijn THUIS beledigd miskend etc.
Er zijn er nogal wat die me een excuus verschuldigd zijn.
Het is alleen te laat. Cultiveren van problemen, theatraal en zoveel meer.
De Shoah psychiatrie een teek, de hybris van de artsen.
Bijna alle familie
E.v.a.
Manja Croiset
Hoe graag de media…, maar ik ben uitgevochten
Eerherstel genoegdoening en een voorbeeld in de kranten wat vooroordelen teweeg brengen.
Zo als de vrouw die aan BSE overleden is, mishandeld werd om ‘ haar conversie’ te overwinnen.
voor zelfkennis, is introspectie hoofdzaak.

Imaginaire interview. Manja Croiset

Onherroepelijk aftakeling en ziek zijn. Er is meer dan oorlog waar ik overschrijf/ schreef. 

Een imaginaire interview. 

Meer monoloog. 

“Waarom schrijft u?” 

Een poging om van mes chagrins mes plaisirs te maken en om wantoestanden aan de kaak te stellen. 

Eerst keek ik met verbijstering naar mijn imposante Wikipedia. De verbijstering is gebleven, echter met een andere invalshoek. 

Hoe is het mogelijk, dat ik onbekend ben bij het grote publiek? 

Dat moet meer zijn dan mijn bedlegerigheid, dat kan niet anders. 

Veel mentale problemen zijn overwonnen, nieuwe dienen zich aan door mijn verwoeste lichaam. 

Weinig aansluiting bij mensen vinden in combinatie met mijn fysieke beperkingen. 

Contacten waar ik me prettig bij voel, zijn geblokkeerd. 

Overgeleverd aan ‘zorg’ daar is de ZORGvuldigheid ver te zoeken, terwijl  het juist heel nauw steekt. 

In plaats van goed te luisteren, is het onbegrip groot. 

Je kan iemand ‘lezen’ zonder een woord of aanraking. 

Het odium van de querulant /arrogant. 

Soms voel ik me een estafette stokje, dat zo snel mogelijk moet worden doorgegeven. 

Welke arts / jurist heeft de bereidheid toe te geven, dat ik het beter weet/ een fout toe te geven? (ze zijn er wel) 

Om nog maar te zwijgen van het CIZ Wijkteams Zorgkantoren. Gevoelsmatig benadert het een onder curatele stelling. 

”Slechte hulp is geen hulp. “

“Geforceerde intimiteiten zijn geen intimiteiten.”

Geholpen moeten worden en verantwoording afleggen aan mensen, die geen flauw benul hebben waarover het gaat. Hoe vaak heb ik gehoord? 

“Je bent de enige niet? “ 

Verdomd ‘t-is-nie-waar. 

Nee, dat heb ik nog nooit gedacht, veel te veel gezien. Menig vals woord aan mijn adres. Ook zonder schelden: 

“we leven in het rijke westen, daar pluk ook jij de voordelen van.” 

Armoede zonder geldgebrek kan heel groot zijn. No escape door het stigma van de psychiatrische patiënt. 

Toch kan ik ondanks mijn blik op de wereld zo geabsorbeerd worden door pijn, dat mijn perceptie en interesse afneemt of ja, dat weet ik nu wel. 

Neuralgieën, gevoelloosheid, paresthesie valt alledrie onder de noemer pijn. 

Meer dan een jaar geleden zei ik : 

“het is ook pijn. “

Eveneens ik ben PIJN. 

Een immense schok toen ik een poosje terug schreef: ”leefde ik maar in een oorlogsgebied en werd dood geschoten.” Volledig bewust van wat ik zei. 

Natuurlijk trachtte ik te helpen, toen ik erachter kwam, dat iemand vlak daarvoor een vriend op die wijze was kwijt geraakt. Troost daarin bestaat nauwelijks. 

Vreselijk als je iets zegt en de reacties: ”o, dat heb ik ook. Ik begrijp je volledig” totaal iets anders. Natuurlijk zegt hij/zij dat uit eenzaamheid. Velen willen mij een lesje leren. 

Denken dat ik geen mededogen heb, niets is minder waar. Mijn empathie en kennis is groot. Mijn leven een te harde leerschool. Helaas hypersensitief. 

Liefst zou ik al het leed van iedereen weg nemen. 

Je feliciteert bij een geboorte, maar ik denk, o mijn god wat staat dat kind te wachten. Vroeger haalde ik afhankelijkheid en hulpbehoevend door elkaar, een pejoratief andere lading, die soms wel op elkaar aangrijpt. 

Een heel systeem moet op de schop. De regelgeving in de (para medische wereld is absurd. Elke schijf meer, is er een teveel en de zeggenschap te groot.)

Als jongste van drie dochters, mijn oudste zus eerste generatie. Ieder de eigen problematiek en karakter, waarvan ik denk dat ik de meeste inzichten heb verworven door mijn bizar verlopen leven. 

Mijn weblog: “ inzicht zonder uitzicht” kennis maakt zeker niet gelukkig. 

Maar kennis vergaren uiterst boeiend. 

Grote veranderingen heb ik doorgemaakt. Te laat voor mijn lichaam. 

Een gruwelijk einde. 

Manjaforisme “een mening is subjectief en derhalve geen feit” Daaraan inherent: “ik kan niet in hun hart en hoofd kijken” 

Niemand heeft voor zijn plezier problemen of is ziek. Wel weet ik, dat ik de kunst tot introspectie versta. 

Een Einzelgänger zeker, maar een gedwongen isolement is iets anders, door zacht uitgedrukt mijn handicaps en weer veroordeeld tot ongewenst betaald ‘gezelschap’ dat zelden doet wat ik vraag. 

Om te eindigen met de woorden, die bovenaan mijn Facebook account staan. 

“Mijn tong is scherp geworden van het likken aan mijn wonden, het levert spitsvondigheden op” 

Mijn wens voor het einde consistent. 

De doodsangst van mijn moeder heb ik overgenomen. Na haar stervensbegeleiding was ik hem kwijt. Nieuwe gevechten in mijn leven, onrechtvaardigheid, waarvoor ik niet week, eisten hun tol en die angst kwam terug. 

De martelgang is echter zo inhumaan, dat die angst daarbij in het niets verdwijnt. Ik kijk vele disciplines daar op aan. 

De laatste versie van MIJN ODYSSEE is uitzonderlijk en verdient een Hardcover… Waarom die zo veel duurder is dan de paperback met wat royalty €48,75 

ISBN 9789402172560 de Hardcover ISBN 9789402125061 €75,95 zonder.

Bij inkoop door mij nog geen €5 verschil. 

Mensen, die dit lezen en de wereld die er achter schuil gaat niet kennen, kunnen het terzijde leggen of mijn Odyssee lezen. 

Een lesboek, dat absoluut niet alleen over mij gaat, verslaggeving van impressies. 

Een immens karwei, elk woord tot je door laten dringen en laten beklijven. Alles wat hier staat is eerder door mij gedebiteerd. 

Teveel gedaan…

Amechtig ga ik een soap kijken, daarvoor heb je noch ogen noch oren nodig en is concentratie(kamp, denk ik)

Ik had het met een vriend gedeeld, helaas kan ik nu niet overleggen…, moet ik ook niet willen. Een Faceboekanier. 

Zo’n pestbui, dat ik bijna iets stoms doe.

Zijn reactie ontlokte me een glimlach en een lichtje in mijn ogen met het gevoel erbij te horen. 

De nacht werd verder een pijntopper. 

Er speelt zich hier een tragedie en een ongelooflijk schandaal af.

Ik verga van de pijn.

 “Met dank voor uw openhartigheid Mevrouw Croiset.”

Nomen Nescio

Mag ik weten of het een gedrukte of een digitale versie is en krijg ik nog inzage voor het ter perse gaan? Hoe laat zakt de krant?

Hiermee acht ik bewezen, dat mijn werk meer facetten kent dan oorlog.

Muziek ter afsluiting, niet orchestraal daar voor is de ruimte te klein.

Iets van Schubert, geen forellen teveel graten.

NN:” mag ik u even interrumperen , uw lange verslag, lardeert u doorlopend met woordspelingen. Waarom doet u dat?”

Een overlevingsmechanisme en ik ben geen zonnetje, anders ben ik niet leesbaar.

Schubert. Iets waar op ik gedanst heb. Nee, dat is nostalgie. Ik stond eerder in de Kleine Komedie dan Youp van ‘t Hek.

5B023C3F-56D7-4EF7-A05A-73DC3F54B91FNN “ nu maakt u een grapje”

Nee, dat is niet het geval, dat kunt u lezen in  mijn kinderherinneringen ISBN 9789402169829

“ mijn leven achter onzichtbare tralies”

en daardoor in

“MIJN ODYSSEE”

NN “ het is erg lang geworden, het overschrijdt de mij toegestane aantal regels. Het is wel een samenhangend verhaal. Ik zal de redactie cultuur vraag om dit speciaal in de boekenbijlage te plaatsen. Mag ik u bedanken voor de gastvrijheid, en de aangename omgeving. Het was me een waar genoegen”

60313927-E409-4F3B-AC7E-2D02E33623C9

Dat was geheel aan mijn zijde.

“ u hoort nog van mij, waar en wanneer en tegen de gewoonte in , krijgt u van te voren inzage”

 

img_4703

Graag wil ik meegeven dat mijn keuze is gevallen op het Octet van Schubert met Janine Jansen, nog gedubd over Der Hirt auf dem Felsen, maar ook dat is omzien, mijn zus heeft het gespeeld. 

Keuzes maken ben ik heel slecht in en denk aan het meest verwarmende snaarinstrument de cello. Waarbij ik het ongetwijfeld niet droog houd.

Yad-Vashem

E4957FDE-B166-4023-8BB3-AE50173148FBF0E59E07-471F-456F-BA3A-C1EC0D3577DB

Dan begin ik onherroepelijk te huilen en denk meteen het recent overlijden van Anner Bijlsma. Ik heb de eer gehad hem te ontmoeten.

NN “ u hebt een zwaar leven geleid, maar tegelijkertijd proef ik uw rijkdom. Er is bovendien door , voor u een volkomen onbekende een schilderij waar niet minder dan 5 jaar aangewerkt is” 

NN “als ik u zo hoor dan zitten we hier volgend jaar nog. Dit had zich zeker geleend voor een uitzending. Maar dat valt niet onder mijn competentie. De omgeving leent er zich wel toe. Naar ik begreep, is hier wel gefilmd”

Inderdaad een documentaire over een deel van mijn leven. O.a opgenomen in de collectie van YadVashem. In kan me voorstellen dat het vertelde verhaal controversieel is. Maar het blijft imaginaire en lig ik te typen op mijn iPad in bef.

Mundus Vult Decipi

https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Manja_Croiset

231EA51F-33D9-457E-A7B2-53C45F22F86D

 

6123D9E6-CA36-4E6E-83E4-DE8711D8C39D

5AD6137E-66EF-4EAD-A9CC-6F98A94F536C

 

0971BAE3-74C8-4FF0-96E3-12683311CB67.jpeg

FEELING LIKE A HOBO

EF57432B-01CC-4E6E-B27D-EF03A199FED9

EAE087F6-4CD4-4A2C-99EB-E74F03BE04B4

Een rel, die zijn weerga niet kent. Manja Croiset

DAGBOEK  OVER  LIJDEN….

 

 

Laat het stoppen….. bij de ‘slaapkuur’

Ik hoor mijn woorden in de film, laat het het stoppen, dat liet Willy mooi wegsterven…

 

Een spatie minder overlijden. Ik wilde alles in stilte geen ruchtbaarheid.

Ik wens een rel, die zijn weerga niet kent.

De euthanasie wet is een farce en een schandvlek op het blazoen van artsen en overheid.

Manja Croiset

https://www.bol.com/nl/c/boeken-manja-croiset/2269953/N/8299/

https://www.bol.com/nl/p/wendy-wil-krokodillentranen-drogen/9200000064866141/?suggestionType=typedsearch&bltgh=kKVwAMGANwgcGT1-IghKpA.1.2.ProductTitle

https://www.bol.com/nl/p/wendy-wil-krokodillentranen-drogen/9200000064866141/?suggestionType=typedsearch&bltgh=kKVwAMGANwgcGT1-IghKpA.1.2.ProductTitle

Zeikerds houd je altijd iemand op Facebook, toen al anti koningshuis. Ik: “Ik zie iets anders een meisje van 9 wiens spelling niet alleen beter is dan nu, maar ook wist dat rode mieren agressiever zijn dan zwarte. Toevoegend “als een 9 jarige katholiek wordt opgevoed, zeg je dan ook toen was je al katholiek?”

zo’n lange weg. 17                                      67 ik sta daar niet echt los.

En of ik kon leven zonder mijn ouders? Wis en waarachtig.

Maar mijn lijf en de medicijnmannen besloten anders.

Hoe beangstigend zou het zijn, als een fatale fout wordt gemaakt?

Die mogelijk onbehandelbare longontsteking bij de huidinfectie, was een goede natuurlijke afvloeiingsregeling geweest.

 

69 dezelfde vrouw

336BDAF0-508F-4F73-B2BB-DF1412732D09

 

Inmiddels 73

Mijn moeders absurde woorden, het was blijkbaar mijn tijd nog niet.

 

                 Is de mijne er ooit echt geweest?

 

https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Manja_Croiset

geldt niet voor iedereen,
maar in de praktijk komt het er wel op neer.

Echt ethisch. Ook macht artsen juristen religie politiek.

Humanity, manKIND doesn’t exist. Am I a human being?

Yes, I am but torture over and over again.

The perpetrators havn’t the slightest idea.

 

B5CC3341-B2D9-4967-B2B5-BB1B6382C380

wel getracht te flirten met het leven!

foto8 (2)

Dit alles is krijsen van pijn zonder geluid….
Laat het desalniettemin gehoord worden.

8C334563-1D12-4D0B-9569-ED093160B127.jpeg

Een echte ballerina, mijn hele leven op het puntje van mijn tenen,

TOBPRESTATIES

Activist, die ik graag wil zijn. Querulant, krank van zinnen?

Helaas

                                  Mijn gezonde verstand is ziekmakend!

Mijn lijf verslaat alles, homoniem . U kunt dat beschouwen als een getuigenis.

Mijn lievelingssprookje Het Zeemeerminnetje van Kopenhagen. Niet gezond, iets passenders was er niet. Sprookjes zijn fantasieen, ik kon niet buiten mijn belevingswereld kijken. De oude versie, geen happy end.

Het is wel heel letterlijk geworden, pijnscheuten.
Scheuten homoniem loten, onkruid als metastasen door mijn hele lichaam.

 

Om uiteindelijk te flippen op: “ alle kaarsjes, god zal uiteindelijk overwinnen, ik  wens je liefs en kracht”

I did it my way today, ik kwam er doorheen en ga stom genoeg dat Feestboek op en stort hier op in” Mensen, die niets van je weten, geen flauw benul dat ongelovigen gekwetst kunnen worden. Andersom heet het respectloos.

Dat is dit ook, maar daar gaan nog eeuwen over heen.

Altijd weer op je eigen tijdlijn niet de mijne. Reuze vredig die mensen