De odyssee van mijn bestaan © Manja Croiset

Het is vreemd, het boek heeft 352 bladzijden, maar als ik hem hier zie, is het absoluut het goede bestand.

https://www.bruna.nl/boeken/de-odyssee-van-mijn-bestaan-9789402159820

https://nl.wikipedia.org/wiki/Manja_Croiset

Als god bestond was hij de hellehond. © Manja Croiset

Eerste vloekte ik en daarna heb ik zo gehuild.

De dood een niet te bevatten eenzame weg.

Geen alarmbellen of iets.

http://nl.newsner.com/familie/ouders-vermoorden-7-jaar-oude-zoon-dan-vindt-dokter-hartverscheurend-briefje-hand-jongetje

Gelukkig is hij dood, het was nooit meer goed gekomen.

Je bent dood lieve schat, maar wat had ik je graag eindeloos in mijn armen genomen.

Met dank aan Jacqueline Pronk. Manja Croiset

http://www.mijmerrijmsels.nl/434039079

Bij onder het voetlicht.

Dank fijn dat je deze foto koos.
Een stukje tijdsbeeld ontbreekt hier het geheel.

Er is een nieuwere versie met andere foto’s de rest is het zelfde.

 

 

Hier is de nieuwere

 

Een ander facet,

 

Van werken is nog nooit iemand dood gegaan. Dat is nieuws, ik ben niet geestig. Manja Croiset

Zoals ik al eerder zei, doordat ik nagenoeg alleen maar lig te liggen en mijn ziel,

in onzaligheid bezit.

Heb ik af en toe de Tv aan. Wanneer?
Doet er niet toe.
” van werken is nog nooit iemand dood gegaan”
Nee, niet op het Haagse pluche of je moet een keer een kogel door je kop krijgen.

Nooit gehoord van stoflongen van mijnwerkers, slavenarbeid, kinderabeid

en zij die bezweken aan Arbeit, die nicht Frei macht.
Zijn dan alle politici onnozel?
Mijn voornoemde argumenten, heb ik nooit gehoord in een debat.

zie je alleen bij SIRE en dat is geen koning.
Manja Croiset

VERKIEZINGEN …Ik ben niet ontrouw aan mijn partij, mijn oude partij is ontrouw aan mij. ©Manja Croiset

Ik ben niet ontrouw aan mijn partij, mijn oude partij is ontrouw aan mij.
Geen Partij Program- Partij Progrom.
Hierom alleen al geen P.vd.A wel Ramallah, geen Tel Aviv.
Kanker of geen kanker foute burgemeester.
Ik refereer ook nogmaal Zoabi (gewoon lid van de Knesset)
ook onder zijn hypocriete regime.
Ik wel best rekening hoduing met de man vanwege zijn ziek zijn, dan wel terugtreden
Zolang hij in functie is, blijft hij aansprakelijk.
Dat is mijn uitspraak en daarmee zal u het moet doen.
© Manja Croiset
Overigens mateloos irritant, nooit PartijProgramma

Nav het binnenkort te verschijnen boek “mij zie je nooit meer terug” Sonja Barend ” die joden zijn toch een apart soort” © Manja Croiset

Verdwaasd.

Online zijn een paar stukjes te lezen uit ”Ik kom nooit meer terug.” Sonja Barend.
Ik las, dat Jan Mulder tegen haar zei:
“ach kinderen, die krijg je gewoon.”
Waarom het me trof, langer geleden in een tv-programma, zei hij tegen de cineast W. Lindwer:
                ” die joden zijn toch een apart soort”
en een programmaleider grijpt niet in.
Net zomin bij Midas Dekkers, waarvan niemand zich blijkt te herinneren
(ja, recentelijk noteerde ik dat hier ook), dat hij jaren geleden over een drijfnatte kat schreef:
     ”als hij of hij zo uit de gaskamers is weggelopen”
Bij mijn weten loop je daar niet uit of je moet degene zijn, die de lijken opruimt.
Ja, de tante van een vriend van mij kwam de gaskamer uit
 ”het gas was op”
Verbijsterend wat mensen kunnen schrijven en dat bijna niemand het ziet en al helemaal niemand actie onderneemt.


              Opnieuw stel ik het aan de kaak.


Manja Croiset de Querulant uit Hoogland of de tweede Henriette Boas.
Ook dit bericht past uitstekend op mijn pagina “tegen al het onrecht WW ” anti discriminatie van velerlei aard.

En zo komt het in mijn trilogie.

Zo meteen volgt een heel heftig boek en dit ben ik geworden.
Het boek van Sonja Barend is verschenen;
“mij zie je nooit meer terug”
een fragment. Jan Mulder heeft tegen haar gezegd :
“ach, Sonja, kinderen krijg je gewoon”
klinkt als HET ENIGE RECHT VAN DE VROUW IS HET AANRECHT.
Ik herinner me Willy Lindwer in een interview, hij zat in een tv item met diezelfde man,
wiens gedachtenwereld net verder rijkt dan sport en hij trapt tegen iedereen of het nu ballen zijn of mensen:
“ die joden zijn toch een apart soort mensen”
In een interview zei hij later: “ik ging door mijn hoeven.”
En verder nog die leuke goede bioloog Midas Dekker, bij een drijfnatte kat: “alsof hij zo uit de gaskamer was weggelopen” Niemand heeft ingegrepen, ik stel dergelijke onderwerpen aan de kaak ook al weet ik dat het geen “bal” helpt en nog steeds het odium van de jammerhout als ik ventileer over mijn ziek zijn. Mag ik? NIEMAND GRIJPT IN, dus maak ik gewag. Zinloos, maar ik moet. Wie kwamen er uit de gaskamers? Ja, diegenen die de lijken opruimden en zoals vermeld de tante van een vriend “het gas was op.” Ongetwijfeld een domme/ onnozele opmerking, maar dan nog. Excuses in het openbaar en diep door het stof en ja een taakstraf of boete die ten goede komt aan de namenwand of iets dergelijks.

Manja het watje, Manja tot aan hun dood toe hebben ze voor haar moeten zorgen, mijn zuster in de film.
Ik kan het leven niet aan en lig er alleen voor, maat onthoud: “niemand kan nog on me heen.” en nee het valt niet mee, maar drie keer had vriend/arts afgezegd en mijn annus horribilis zou ik nooit te boven niet fysiek. Maar er is er maar een die de modus kan vinden en dat ben ik zelf en hier ben ik dan.

Manja DE ACTIVISTE , MANJA DIE ALLESWEL ZELF OPKNAPT, want een ander is er niet,

https://nl.wikipedia.org/wiki/Manja_Croiset

Ambitieuze wens © Manja Croiset

Wakker worden door getimmer.
Geradbraakt en gebroken en met een tollende kamer.
Gebroken mentaal, niet helemaal.
Mijn ambitieuze wens is er nog, ”mijn leven achter onzichtbare tralies”, ”over de Shoah die nooit voorbij gaat” plus ”Manja en klinieken” in een box, met de DVD door de cineast Willy Lindwer over mijn leven gemaakt. Manja, een leven achter onzichtbare tralies.
In ‘Shoah’ zat eerst veel meer psychiatrie, toen Manja en klinieken verscheen, heb ik dat uitgekleed, ruimer opgemaakt en nieuwe teksten.
Er zijn overlappingen, aangezien ze zijn zelfstandig te koop zijn en leesbaar moeten blijven.
Een goede uitgever, wishful thinking en dan zouden ze deels herschreven moeten worden als een samenhangend boek. Maar zo’n uitgever is er niet, plus ik kan echt niet meer werken….
Ja, en dan ook ‘even’ de Engelse versie van de film met my autobiography….
Dan is de erkenning wel gekomen. Maar bovenop kom ik niet meer.
Het immense verdriet over 70 jaar en de verlatenheid zal blijven.
Mens insana in corpore insano.