Familievete, De Jonge-Asser- Croiset © Manja Croiset

EIGEN IDIOOM filosoof

Door de NRC notabene van een maand geleden.
Kom ik nu met mijn aandeel en mening/gevoel naar buiten.
Alles aan elkaar geplakt, ik weet niet of het daardoor rammelt.
Hoeft absoluut niet, gisteren waren er mensen, die reageerden.
Ik vroeg dat niet te doen en verwijderde.
Maar wie ik ben, ik om mensen monddood te maken???
Tot mijn schande heb ik tot voor een paar maanden nooit voldoende stil gestaan
bij  het lot van Joosje.
Wel dacht ik in 2014 Hella -Eli contact hersteld dan zal Joosje nu wel geen vader meer hebben.

https://www.nrc.nl/nieuws/2016/12/13/hella-de-jonge-ongelukkig-door-film-over-haar-familie-5761249-a1536382

In mijn opinie als een zijdelings betrokken familielid, schetst de NRC wel een heel vertekend beeld.

Nu is het natuurlijk niet eenvoudig, over ‘sporen’ gesproken, om een vrouw, die al jaren volop in de media is en ze uit haar hand laat eten en geen enkele vorm heeft geschuwd om daarmee in de spotlights te komen “Zegevierend” af…

View original post 1.349 woorden meer

Advertenties

Het is morgen 100 jaar geleden dat mijn moeder ter wereld kwam. Manja Croiset

 11 maart 2012  94     Exact twee maanden later zou ze overlijden

AMSTERDAM 11 maart 1918

Het is morgen 11 maart. 100 jaar geleden werd mijn moeder geboren als eerste in een seculier joods gezin, net als ik zal ze dat in eerste instantie niet geweten hebben. ( wat een jood is, we waren het eens, gewoon een mens)

Het jaar van de pandemie, de Spaanse griep. Twee zusters van haar vader zijn er aan overleden, een van hen heette Josephine, haar twee jaar jongere broer is naar hem vernoemd José, kortweg Joop.

Ze zou als enige overleven….

Vraag mij niets.

Als u oprecht wilt weten, kan dan via het boek ‘mijn odyssee’ net voorzien van een nieuwe cover.

Reclame? Nee, maar ik beantwoord niet een vraag.

Het spijt me oprecht voor hen die het boek net hebben aangeschaft.

Die nieuwe cover, ik had hem al, maar aarzeling, de voorkant wazig.

Diverse mensen geraadpleegd.

En, ja.. vaag mag bij doden. ( dat laatste mijn interpretatie)

Een doorn in het oog,(dochter van een graficus) de voorkant anders grijs dan de rest.
Twee oorzaken andere programma’s en mijn handicaps.
Die ‘handicaps’ 99% zeker, een cadeau van de psychiatrie.

Nu thuis onder alle omstandigheden, is het opnieuw misgegaan.

          Tegen deze Aesculaap bestaat geen Antidotum.


Toen daardoor the apple of my eye, behalve aan mij zwaar mentaal letsel werd toegebracht, heb ik de rollen omgedraaid. Mijn leven een te harde leerschool, ze kon zo veel van me leren, zei ze zelf. Het meest simpele heeft ze niet gedaan,

AFSPRAKEN EN BELOFTES NAKOMEN.

Ik ben nu net zo rigide als mijn ouders, waarover ik schrijf consequent of compromisloos, ik ben geen kloon. Afhankelijk van de situatie.

Het wordt een rechtszaak. Ik was helemaal niet van plan dat te melden in deze context.

Anderzijds, misschien met elkaar verbonden, ik heb een half jaar lang dag in dag uit bij mijn moeder gezeten aan zo’n vreselijk hoog/laag bed, daar kwam steeds vaker in flashbacks de Shoah naar buiten.
Ik heb voor haar gevochten.

Ik heb geen kinderen en kleinkinderen.

Ik zal dus voor mezelf moeten vechten, mijn oogappel mede mijn ondergang in, deed me me herrapen. Een week geleden was het kantje boord. Hij heeft dat gevoeld, de verjaardag van zijn zoon…

De rollen omgedraaid ik maak van het slachtoffer de aanklager. Die strijd zal me zwaar vallen,  heel veel angst pijn en een lange eenzame weg, ik ben altijd wel op een afwijkende manier eenzaam geweest.

Misschien schrijf ik op meer dan een wijze geschiedenis, het maakt ongetwijfeld niet populair. Het wordt hoog tijd, dat fouten van artsen net zo behandeld worden als in het bedrijfsleven.

Die BAANBREKER wil ik graag zijn.

Het boek zal dus weer vertraging oplopen..

Dit staat op Facebook Een paar maanden eerder had ik hem gevraagd om me te vertegenwoordigen in de geschiedenis met mijn PGB 2014, hij is daar steengoed in , maar blijkbaar niet voor intimi, het beschadigde ons, ik had het eerst anders ingevuld. Toen het me duidelijk was, heb ik meteen afgesproken, van mij uitgaande, dat ik hem zoiets nooit meer zou vragen. Even gedacht HELP NOOD BREEKT WET, maar wijzer en nu kan hij mij gewoon tot steun zijn.

De man, die u hier wazig ziet met een kruik, aan hem is het boek opgedragen.
Indiscreet? Nee, het is al geboekstaafd.

Manja Croiset

https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Manja_Croiset

Maupie Paula 1 april 1918 jpgOverlijden Paula,

 

 

 

 

 

 

 

 

Nostalgische potpourri Melancholie Croiset

Op Facebook veel aandacht besteed aan the Shoah herdenking

Heb ik de moed nog? Morgen de organisaties, bij mij niets op commando

De 27e werd Auschwitz bevrijd door….de Russen, het is een algemene herdenking geworden voor allen, die het besluit aan de Wannsee niet overleefden.

ik herdenk niet op commando, een Einzelgänger geworden. In elk geval morgen geen klapstuk voor een zieke burgemeester. Misschien een applaus voor de moord op 6 miljoen

Untermenschen? De jodenhaat welig tiert.

 

 

 

 

 

Heel veel vroeger…
Diverse exucanten, voor de niet meer jongeren. Bv mijn zus Marjolijn Croiset, Oda Meijer-Lijdsman , Nelleke Komin Wijnand Steemers Joosje Asser Michiel van Geest Madelon Michel Alexandra van Oosterum Doesjka Korthals misschijn ook Paul Arnoldussen min of meer generatiegenoten, waarvan ik veronderstel, dat cultuur een rol speelde ongebruikelijk voor mij Kleinkunst, maar wel degelijk met een hoofdletter.
Jacques Klöters e.v.a.
Tags kunnen altijd verwijderd.
Film muziek , liederen, potpourri, een greep.
Voor mij MELANCHOLIE

The third man https://m.youtube.com/watch?v=M7d9VpSdGhA

https://m.youtube.com/watch?v=XttF0vg0MG

Een vrouw met onderstaande cv maar onbekend gebleven, het mag curieus heten.

https://nl.m.twikipedia.org/wiki/Manja_Croiset

Mensen ras noch religie gebonden. Manja Croiset

Wat bijzonder! Bloemen van de SVB PGB. Sterkte in deze zo zware tijd! Een instantie waar MENSEN werken!

Altijd weer zeg ik nooit generaliseren. Maar incidenten, zijn structureel en geen incident. Ja en dan ga ook ik wel eens de mist in.
De thuis tandarts, een schat van een Afghaanse assistente en mijn contactpersoon, die denk ik de bloemen heeft geregeld een turkse achternaam.
De mijne is Frans, ben ik een française? Nee, hoor. Kaaskop kan ik niet zeggen…
Ik hoop, dat ik even met mijn nieuw leven in geblazen wijsheid verder kan.

Toch krijgt denk cs teveel een podium, terwijl ik ook weer van mening ben, dat ze Janmaat wel zijn stem hadden moeten geven.

Die bloemen heb ik overigens niet, die liggen bij de buren, die nooit opnemen, bij mijn nummer!

Die buren staat los van ziek zijn. Jaren geleden had een zoon van Marjolijn Croiset een prachtige carport omtworpen door hen getoredeerd. Ontkoppeld van mij, langer geleden. Een buurtvergadering vanwege hen. Ik paste op aan de andere kant. De ouders wilden samen. Achteraf nog een groep doorpratende mensen, behoorlijk overstuur. Ik wilde daar wel op dat moment weg, ik had mijn bijdrage geleverd. Ik zal de details besparen, deze fatsoensrakkers maken velen het leven zuur.
En heel vreemd als je niets met ze te maken hebt, komen ze qua levensopvatting en politiek heel dichtbij.

Nu wel heel verdrietig en eenzaam. Bovenstaan? Daarvoor ben ik een te makkelijk prooi.

Wat weegt zwaarder, het gebaar van de SVB of het gedrag van mijn buren? Weg…

Woede ebt weg verslagen beroerder.
Machteloosheid.
Zeer min gedrag.

Iemand maakt een lief gebaar een ander verwoest het!

Nu slaat de vlam echt in de pan, ik bel weer, opgenomen en neergepleurd!
Excusez les mots!

Een zaak de politie waardig?

Inmiddels verkreukeld van de pijn en verdriet in een hoekje van mijn bed.

Nu ligt daar de telefoon ‘gewoon’ naast.

Deze mensen…
Opnieuw geldt mijn uitdrukking.
“Ik ga voor je door het vuur, desnoods gooj ik je in het vuur”
Geen mak schaapje hier, de herder ontbreekt.

 

https://www.marktplaats.nl/verkopers/403326.html

https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Manja_Croiset

Fantasten (de dood)Manja Croiset

in mijn nieuwe tralies staat

Hans een fantast

mijn oudste zuster eveneens

en mijn vader,

Dit staat er niet in.

Hij was bij de internist van het Centrum 45 en had tegen hem gezegd, dat ik aan hem gevraagd aanwezig te zijn bij euthanasie of was het hulp bij zelfdoding, dat weet ik niet meer. Maar volledig uit zijn duim gezogen. Ik moet er niet aan denken!

Die arts vond het an indecent proposal. Bezig met mijn eigen dood, kom ik terecht bij de zijne via euthanasie. Hij was ver weg, de huisarts moest hem terughalen: “u weet dat ik u dit vragen moet!” Hij opende zijn ogen en zei vol overtuiging” JA”

De arts spoot in een eerder aangelegd infuus en zei:”hij is al weg, maar voor de zekerheid die tweede ook nog.” Ze keek op haar horloge en noteerde 1.36 u p.m.

Uitzichtloos en ondraaglijk lijden, ik houd het geen dag meer.

Maar ik stel me dit scenario voor, kan ik dan zeggen : “ja, ik wil?”

Toch zou ik nu op dit moment het zelf zo wil doen. Maar in iemands armen met muziek.

ik weet wel wie, twee zelfs, het kan niet,

Dit is niet te dragen, zo kan het wel ooit met mijn huisarts besproken, oraal.

Haar reactie;” nu je het zegt, ik heb dat nog nooit zo gedaan, niemand kiest daarvoor, maar het past bij jou. Jij kiest het moment. Het kan zelfs een paar dagen in de koelkast staan!”

Dan kan het in armen huilend en op muziek, geen klinische handeling met naald en voor het gerechtshof: “wil je nu?”

Manja Croiset

https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Manja_Croiset

Van Pieterburen naar Robbeneiland © Manja Croiset

Woordcartoon.

De man van Lenie ’t Hart verbannen naar
Robbeneiland.

Manja Croiset

Kan ik ook vrij krijgen? Manja Croiset

En nu al weer een weeks zonder hulp. Kan ik ook vrij krijgen van ziek zijn ?
Onderwerp: Alle mensen die op de pay roll stonden oproepen

Had geen naam /mail moeten intoetsen. Niet de bedoeling van nu versturen, maar mijn handen niet stuurbaar.
En nog nooit eerder rancune.
Ik kan nog niet dood die arts Mevrouw Rijk voor het medisch tuchtcollege, geen berisping bul ontnomen, naar mij excuses en verder gedwongen vrijwilligers werk en de rekening naar haar.
Haar naam scanderen, vast strafbaar, maar een patient ernstig geestelijk en lichamelijk letsel toe brengen kan wel.
De huisarts stond erbij ( en keek er naar en het waren niet eens twee beren, die broodjes smeren) en liet het gebeuren.
Ethiek. De eed van Hippocrates…

Van: Manja Croiset
Datum: 2 oktober 2017 00:34:50 CEST
Aan: “Wijk F. K. van
Onderwerp: Alle mensen die op de pay roll stonden oproepen

Geachte mevrouw van Wijk,

Alle mensen die op de pay roll stonden oproepen, daar moet het Zorgkantoor zijn,
zij kregen het geld.

Dit schreef ik radeloos op Facebook. Op 2 oktober.

Mensen die ziek zijn, gaan naar huis/ bed.
Ik lig hier al ruim vier jaar en ik ga maar door en IK KAN NIET MEER en
maar vechten voor hulp. Goede hulp. Kan ik stoppen.
Nee, nog een gevecht, nog een gesprek, weer een andere ambtenaar.
M E N S E N I K K A N N I E T M E E R!

 

Die iPad is de pest. De ene prikkel na de ander en ik pik ze allemaal op.
En als hij uitvalt, wordt het dikke paniek.
Vroeger waren er geen luisterende oren.
Nu wil ‘iedereen’ horen, ” ik kom naar je luisteren.”
Luisteren lees, ze slaan het gehoorverlies en een beschadigd cycloop over.
Ja, de prikkels.
Weer een Pb weer emoji.
Prikkel prikkel, prikkelbaar.
PRIKKELDRAAD
O we houden zo van je…, maar jij wil je niet laten helpen.
Maar niemand bepaalt van wie ik houd en welke hulp goed is.

Kiest u uw vrienden/partner of wordt het door de strot gedrukt?
Maakt uw personeel de dienst uit?
” voor een hulpbehoevendd hebt u veel praatjes” Gewoon een baan.
En ik kan u vettellen, ik ben een prima zeer sociale werkgever!
Ik kan nl geen leed zien.

Morgen:
“hoe gaat het nu ?”
Of
“is de BUI weer over? ” Bui?
en ik ga maar door.

Ja, dat is deels mijn karakter, altijd weer laat ik me uitlokken over mezelf over anderen.
Mensen zijn ziek, mensen gaan met vacantie en ik ga maar door.
Ja en dan haal ik uit.

“wat ben jij fel zeg en het was zo goed bedoeld!”

Niet een keer, niet tien keer, geen honderd keer, honderden malen…

Komt er nu,
“neem je rust or what ever,”

Ja, ik ben inderdaad gek. Knettergek, want ik blijf reageren…
Waanzinnig van de zorgen en het moeten dat is erin geramd is.

Zo langzamerhand solitair, maar helaas ook nog solidair en daar ga ik weer.

 

Manja Croiset

When suffering

 

 

img_5125Go away -page-001

IMG_3034

IMG_3035