CHAOSMOS Politiek taal. ziekte © Manja Croiset

CHAOSMOS
TRUMpet-Last post
Deze SPINster een suggestie, gewoon een Black Widow.
Voor de niet weter, vrouwtje vreet mannetje na de daad op, ik kan het geen liefde noemen, dat is LUST. Problem solved. (kinderhersenen, ik wist dat, maar begreep dan de voortplanting niet. Niet het stadium van durven vragen, maar de eitjes waren er al volop)
Wat dit zijspoor is, ja ook politiek. Hersenen gaan zoveel steneller dan ik typen kan. Een test vans een psycholoog. Let wel, ik was 5 jaar afgesloten van de buitenwereld afgesneden geweest in Veluweland minder dan Zeist een test. IQ rechtvaardigt middelbare school oplediding wel, maar weet weinig ivht het milieu, toen het niet meer aangewaaid kwam, te lui om te leren, zo ontwikkelde “ze” een schoolfobie en totaal niet ambitieus. KIJK IK HEB NIET ZO OP DIE PSYCHIATRIE, mijn boeken de film….
ZOOOO,he! Veel later een test in het Sinaï Centrum, uitslag ook niet om vrolijk van te worden, in een gesprek met dezelfde -loog als test. Vraagt : “wat zou je nu graag doen?” Ik antwoordde oprecht, dat hield me bezig “Ik zou graag bij Simon Wiesenthal werken.” Hij keek me eerst verbaasd aan, maar de beroerdse niet en zei: ”dat klopt helemaal niet met de uitkomst van de test, zo zie je maar weer wat die testen waard zijn ” Maakte een aantekening en zou schrijven “negatieve faalangst ipv niet ambitieus” Ik durfde niet te zeggen, toen nog niet. Hoe kon je je nu op een test concentreren als je gek bent van angst. (mijn vader deels een zeer pragmatisch mens, kon ook schiterend vertellen, net als Graaf Soppie / Max van der Stoel, prachtige verhalen tijdens onze kampeervacanties, hij een test bij verandering van baan, De Rohrshachtest, hij zei, ik zie een inktvlek. Fout, Fout. Iemand anders een loog? Keek naar zijn hadntekening op de sollicitatiebrief en DIE MAN MOET U HEBBEN) Natte vingerwerk, Lijmen Jan weer wat anders. We mogen constateren dat ik dat heb weggewerkt, maar al die ” logen”. Spelen met taal “op gespannen voet met de waarheid”, Dat was toen de parlementaire taal en dan werd er afgehamerd. Zo was het toch , Jeltje van Nieuwenhoven, ik herinner me nog Dick Dolman en Anne Vondeling. de tijd van de beschaving in Nederland. Nu anders, KOPVODDENTAX en Effe Dimmen, respectievelijk Geert Wilders en Jan Marijnissen. Was daar toen Gerdi Verbeet, die naar mijn zin onvoldoende afhamerde en die ik daarover schreef en antwoordde. “de eigen verwantwoordelijkheid”. Later wel een alleraardigst contact bij mijn verzoek haar 4 mei speech te mogen gebruiken in mijn boek OVER DE SHOAH DE NOOIT VOORBIJ GAAT, “toestemming en wat goed dat u doet” en nu rol ik om noodstop.

Biblibliotheek Eemland en catologus © Manj Croiset

Dit doet me deugd, niet bij allemaal, klopt waar fictie of non fictie staat.

Ook een een goede keuze, er mogen hier in de bibliotheek twee boeken per schrijver.

Van mij ‘mijn leven achter onzichtbare tralies’ en ‘Over de Shoah die nooit voorbij gaat’ een schetst een mooi beeld van mijn voorbije schrijverschap.

Mooi zou zijn als ergens ‘my autobiography’ zou liggen. Oeverloze Manja Croiset in 80 bladzijden alle facetten verenigd…
Hij floddert onderaan op pagina twee, absoluut NON FICTIIE , History.

https://www.bibliotheek.nl/catalogus.catalogus.html?d=dcterms%3Acreator%7CCroiset%2C+Manja

NIET EEN SIGNIFICANTE BAANBREKER © Manja Croiset

NIET EEN SIGNIFICANTE BAANBREKER
Iemand die principe altijd laat prevaleren boven eigen belang.
Volksmenners, meelopers…
Typerend voor deze tijd, niet te weten op wie te stemmen en niet dat ik dat ooit gedaan heb iemand voordragen Roosevelt foundation…,
Maar ook daarvoor zou ik niet een grootheid weten.
Vast en zeker onbekende mensen met een heldendaad, maar iemand die iets significants heeft gedaan voor de mensheid, werkelijk geen idee.
Mensenrechten voor mij, maar wie speelt daar een groter rol in? Reacties met voordracht Geert Wilders worden zonder pardon verwijderd.
Een oudere zin van mij
Welke helden zijn groter die op sokken of die op sokken. Manja Croiset
Wilt de grote mens nu opstaan en geen kleine zielen. Geen artiesten of sportmensen, iets anders dat mensen onderling verbindt.
Wie heeft een lans gebroken vernieuwend?
EEN BAANBREKER
Grapje.
i-love-manja

EEN SCHOKKEND STUKJE LEVENSGESCHIEDENIS, FREUDIAANS VERDRONGEN © Manja Croiset

EEN SCHOKKEND STUKJE LEVENSGESCHIEDENIS, FREUDIAANS VERDRONGEN
.
Voor iedereen en aan hen die Manja en klinieken hebben gelezen, in het bijzonder.
Het is geen omzien in wrok, het is ook meer dan 50 jaar geleden en ook zonder dissociatie, keek ik er naar van buitenaf en las een door mij geschreven brief aan mijn ouders. Schokkend en intens verdrietig.
Tijdens mijn opname in Zeist, ik had niet het minste benul en niemand maakte me wijzer.
Ik verwijs opnieuw naar de film.
Manja, een leven achter onzichtbare tralies, door de cineast Willy Lindwer
Lieve mamma en pappa,
Jullie torsen al zoveel jaren, jullie zo problematische dochter met je mee.
Ik houd ziels veel van jullie. Ik heb de indruk dat het jullie zwaar valt om me op te zoeken, als het voor jullie beter is om minder te komen…
Ik las het en dacht aan de dochter van oogappel, ik zelfs iets jonger dan zij nu.
Ik had geen idee wat er met me was, alleen de molensteen.
Een adolescent, die niet anders wist dan overlast en niemand hielp haar uit en in deze nachtmerrie.
Behalve die brief, ook een agenda van mijn moeder, vol met schouwburgbezoeken en andere uitjes.
Hadden ook zij moeten stoppen met leven?
Nee..,maar ik las een dieptriest verhaal over een meisje en dat meisje was ik.
En nu lig ik hier hulpbehoevend en vervloekt eenzaam en onbuigzaam tegen hen
‘die me wel even vertellen, wat goed voor me is’
Slachtoffer van ethiek, familiaire, pedagogishe en medische missers en ik las die brief en hij trof me diep in mijn ziel.
Toch worstel ik in het heden en niet met het verleden en verdedig met hand en tand het gedachtengoed van mijn ouders, dat ik aan alle kanten met voeten getreden zie, ik doe het principieel en met waanzinnig veel liefde.
Maar niet speciaal tegen de mensen hier, maar in het algemeen:
“jullie blijven met jullie poten van mij af and I do it my way.”
Toch overgeleverd aan….een vechtpartij tegen bureaucratie, nieuwe medische missers en gruwelijk eenzaam.
En ik ben ervan overtuigd, dat die verguisde ouders,  zoals ik hier lig, verscheurd zouden worden door verdriet en schuldgevoel. Goed dat ze dat bespaard is gebleven, maar ook jammer dat ze niet weten, hoe ongelukkig en ziek ik ook ben, hoe verdomd ver ik het geschopt heb en tevens opkom voor mensen in nood en onrecht in het algemeen.
Wel met steeds minder mogelijkheden.
En desondanks een soort van bedelares.. .tegen wil en dank.
© Manja Croiset
Tja, er zal bij mij geen naschrift zijn.
Iemand in de familie verwijt me mijn slachtoffer’rol’ en dat ik die cultiveer. Een familielid, dat zelf ook geen gemakkelijk leven heeft gehad. Ze leeft wel een beetje en ik ben ervan overtuigd, dat als ze er voor open had gestaan, ik veel voor haar had kunnen betekenen ondanks mijn invaliditeit.
De boekpresentatie 3 juli 2012 na de dood van mijn ouders in rolstoel en ik had het grootste deel van de dag gelegen, ik had hoop dat ik met veel rust fysiek zou opkrabbelen, niets is minder waar gebleken.
In die speech verwerkte ik, ”iemand verwijt me, dat ik mijn ziek zijn en problemen cultiveer, schrijven is voor mij de ultieme vorm van sublimatie en als het me gelukt is angst, verdriet en pijn dusdanig vorm te geven, dat het tot cultuur verheven is, dan is het geen verwijt meer, maar een compliment, maar dat is ter beoordeling van de lezer.”
Ik tag alleen de cineast, vele oudbuddy’s, Barlaeanen waren aanwezig en twee familieleden. Er is nog maar een van over als contact wel te verstaan. Twee vrienden, die ik ook al jaren niet meer zie.
Mijn hulpen waren verdomd trots op me, sommigen hadden me eerder zien optreden, voor velen was het nieuw. De kring om me heen wordt kleiner en kleiner en bezoek kan ik ook niet/nauwelijks verdragen, alweer minder dan een paar weken geleden. Dit wel getypt, maar het meest inspannende is spreken geworden en ik kon het goed. Ik doel niet op mijn klep, die toen nog wel eens wat vaker dicht kon, maar mijn voordrachtstem. Het ontlokte de cineast op de eerste draaidag ‘een echte Croiset/actrice,’ nee ik speel geen enkele rol, puur natuur tegen de verdrukking in. Die zo mooi klinkende achternaam, “BEN JE FAMILIE VAN?” Ik denk zo vaak, had ik een van de familienamen van mijn moederskant maar genomen. Bamberg of DaCosta Senior. Die van haar vader Kool, ook best.
”Ja, mensen, ik ben echt uit de kool gekomen.”
Hij dacht dat de film hoge ogen zou gooien, een nieuw succes op zijn imposante c.v,
maar hier lig ik, een min of meer mislukt project. De rode draad.
Het leven dat niet bedoeld was en dat Leitmotiv is gebleven.
Woorden hier en elders kunnen me vreselijk treffen, letterlijk en figuurlijk pijn doen, er zitten hele valse opmerkingen tussen. Respectloos. Ik kan er mee worstelen van wakker liggen enz. Maar onthoud allemaal: ”ik ga voor niemand uit de weg, zelfs niet voor paard en wagen en ik weet dat ik er alles aangedaan heb. En ik zeg dat naar eer en geweten”
2Bcroiset/N/8299/Nty/1/search/true/searchType/qck/suggestionType/search_history/originalSearchContext/books_all/originalSection/books/defaultSearchContext/media_all/sc/books_all/index.html

EINDE VAN EEN SCHRIJVERSCARRIÈRE© Manja Croiset

EINDE VAN EEN SCHRIJVERSCARRIÈRE IN DIEP VERDRIET

 

Namens Manja  diverse mensen worden getagd, familie of anderen die privé gekend worden, niet. Manjas zus heeft stukjes gecorrigeerd. Spijt, dat ze het gemaakt heeft, het gevoel iets opgebouwd te hebben en hiermee daaraan afbreuk doet.

http://www.ako.nl/product/9789402152555/mijn-leven-als-kluizenaar/
Te lang door gegaan tegen beter weten in. Er zitten absoluut mooie dingen tussen.

http://www.ako.nl/product/9789402157505/vita-horribilismanja-croiset/

https://www.bol.com/nl/p/vita-horribilis/9200000073003105/?suggestionType=typedsearch

 

https://nl.wikipedia.org/wiki/Manja_Croiset

 

Kent u ze die lievige zoetsappige mensen, met hun TaaiSlijmziekte? © Manja Croiset

Kent u ze die lievige zoetsappige mensen, met hun TaaiSlijmziekte ?

 

Geen aardige mensen, maar die zich voor doen als en in werkelijkheid als het er op aan komt een niet te kraken noot, zelfs niet met een tang. Een tang hun zelve.

En al die mensen, die een bitch lijken en vaak ook zo gevonden worden, warm ruim denkend en in nood het beste

Familie bagger, kwam ik daardoor niet aan de bak? © Manja Croiset

http://static.eo.nl/fileadmin/bestanden-2016/Persmap_EVEO_2.pdf

mijn laatste stuiptrekkingen.